Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen. hij sprak over de belofte hem door den jongen gedaan, betreffende het aanwijzen van de juiste plaats, waar zich het hoofdkwartier van den kroonprins bevond, waren aller oogen op hem gericht en vroeg iemand met gedempte stem hem : *

„En weet je het nu ?'•

„Ja, ik weet het !" hernam Graveson bedaard.

Na een oogenblik genoten te hebben van den indruk, welke zijn mededeeling had teweeggebracht, vond hij het in overeenstemming met zijn waardigheid eenige nadere bijzonderheden te geven :

„Stel je voor", zeide hij, „die bhksemsche jongen heeft het buitengewoon schitterend denkbeeld gehad om met een ploeg op het terrein, dat hij mij verzocht had te observeeren, een plattegrond van het dorp, waar de zoon .van den keizer gehuisvest is, uit te teekenen. Daarna heeft hij met behulp van een witten steen de juiste plaats, waar zich het huis bevindt en waar de prins zich verborgen houdt, aangeduid".

Al de vhegers waren om hun kameraad komen staan en luisterden in ademlooze spanning naar hem :

„Het huis," ging hij voort, „is in Haudecourt eh hgt op ongeveer 200 Meter ten zuiden van de kerk. Het is het derde huis op den weg langs de rivier, die door het dorp loopt. Jelui zult het met mij eens zijn, dat deze gegevens voldoende zijn om een tocht daarheen te wagen en een twaalftal vijandelijke vliegtuigen te trotseeren...."

„Nou, dat zouden . wij denken !" riepen verscheidene stemmen uit.

„Zij zullen ons niet gemakkelijk beletten eenige bommen op dat huis naar beneden te laten vallen", besloot Graveson^ zijn handen op zijn houten been slaande.

„Dat zal een mooie tocht zijn", zeide een der vliegers en als het ons lukt, zullen wij een mooien slag slaan".

„Als wij slagen", hernam een ander, „dan zou het weieens het einde van den oorlóg kunnen verhaasten".

lerwijl Graveson zich naar de deur begaf, zeide hij : Jp* „Wacht even, jongens, ik zal den kapitein verslag gaan uitbrengen van mijn wederwaardigheden en hem op de

Sluiten