Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spanning verkeerde. Toen hij na afloop van den maaltijd hoorde, dat de kroonprins van plan was met zijn staf uit te gaan, schrok hij.

De prins had zijn automobiel en die van zijn gevolg besteld met de bedoehng de versterkingen, welke om twee uur aan het station te Etain zouden aankomen, te gaan inspecteeren.

„Oh V dacht Jan, „alles is verloren, de vhegers zullen komen, wanneer er niemand thuis is".

Al den tijd, waarin de Kroonprins en zijn officieren afwezig waren, had de jongen rust noch duur. Tevergeefs trachtte zijn vriend, de Beier, hem over te halen om een partij kaart te spelen. Jan sloeg deze uitnoodiging af, tot groote verbazing van den soldaat, die niet begreep, hoe iemand onverschillig kon blijven voor een dergelijke heerlijke afleiding.

Zijn grootste genot was een kaartje te leggen, bier te drinken en sigaren te röoken. De jongen liep zenuwachtig, als een tijger in zijn hok op en neer in den kleinen tuin gelegen voor de keukens.

Hij durfde niet vrij naar boven in de lucht kijken, want hij was bang, dat hij zich hierdoor zou verraden, Tolbach had hem op het hart gedrukt dit vooral niet te doen en hijzelf begreep ook wel, dat dit gevaarlijk was. Hij luisterde oplettend naar elk geluid, dat vanuit de wolken zou kunnen komen. Herhaalde malen meende hij het geluid van een motor te hooren, maar eiken keer bleek het weer, dat hij zich vergist had.

Eindelijk tegen vijf uur in den avond keerden de Kroonprins en zijn gevolg terug. De troonopvolger was verrukt, want op zijn inspectie had een voorval plaats gehad, dat hem met groote voldoening vervulde.

Bij de oppassers en de chauffeurs der automobielen werd deze gebeurtenis dan ook druk besproken.

„Ah!" vertelden zij elkander luid lachend, „dat was nog eens werk!"

Toen de'binnenkomende troepen uit den trein waren gestapt stelden zij zich onmiddelijk op het perron op, trotsch er op door den jongen bevelvoerenden generaal

Sluiten