Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De geleerde glimlachte.

„Dat schijnt zoo" zeide hij, maar inderdaad zijn dit horloge en dit kompas twee onderdeden van een verplaatsbare telefoon.

De elementen daarvan bevinden zich in de doos, die daar staat, waarvan de grootte, zooals je ziet zoo klein mogelijk gehouden is. In één woord ik ben er in geslaagd een manier te ontdekken om een sterke electrische batterij te maken, die slechts een zeer kleine ruimte inneemt".

Bij deze verklaring zette Jan groote oogen op; al de kennis van natuurkunde, die hij bezat, moest hij te hulp roepen om den geleerde te kunnen volgen. Er wachtten hem echter nog meer verbazingwekkende onthullingen ; uit een brillenhuisje haalde de geleerde eenige buitengewoon fijn afgewerkte en bijna onzichtbare koperen draden te voorschijn.

„Ziehier", zeide hij, „een complete telefonische installatie".

De aandacht van den jongen was echter vooral gevestigd op twee voorwerpen, welke op de schrijftafel van den valschen kolonel lagen. Deze boezemden hem meer belangstelling in dan de anderen en hij brandde van verlangen de verklaringen hiervan te hooren.

Het waren de flesch met de magnetische vloeistof en .de hamer voor het overbrengen van electrisché kracht pp grooten afstand. Tolbach scheen echter niet genegen meer van zijn geheimen, zelfs aan den jongen, bekend te maken.

Hij volstond met Jan te zeggen, dat deze nog niet al de waarde van zijn uitvindingen, kende, maar dat hij binnenkort de uitwerking daarvan zou zien.

Dit antwoord was in het geheel, niet naar het genoegen van den jongen. Hij haakte er naar te weten te komen, waaruit de inhoud was samengesteld van de kleine ronde flesch, waarvan hij de merkwaardige werking had gezien op den avond, dat.Tolbach die in zijn laboratorium had geopend.

Hij herinnerde zich nog heel goed, hoe er toen een buitengewoon groote magnetische kracht was ontstaan,

Sluiten