Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gegeven; daarom was ik er zoo op gesteld U in mijn nabijheid te hebben. Het lijkt mij echter geen opdracht, die overigens niet van gevaar ontbloot is, waarmede ik U zou kunnen belasten".

„Dit spijt mij", hernam de valsche kolonel, want juist omdat het een gevaarlijke belangrijke opdracht betreft, zou ik gaarne daarmede belast willen worden".

„Neen", zeide de troonopvolger kortaf.

Daarna scheen hij een ingeving te krijgen.

„Daat von Gerlich bij mij komen", beval hij, „hem zal ik hiervoor aanwijzen".

Zonder verder aan te dringen schreef Tolbach een naam op een stukje papier en wenkte Jan naderbij te komen. Hij beduidde hem, dat hij den officier, wiens naam hij op het stukje papier zou vinden, zou gaan opzoeken.

Eenige minuten later kwam een dikke, kleine, gladgeschoren, rossige luitenant van de garde het bureau in paradepas binnen loopen. Met de monocle in zijn oog en het lichaam stijf geperst in de onberispelijke tuniek vormde deze officier een prachtvoorbeeld van de officieren, zooals die in Kladderadatsch en Simplicissimus zijn afgebeeld.

„Duitenant", zeide de Kroonprins tot dezen officier, die kaarsrecht in de houding op zes pas afstand van den prins was blijven staan. In deze houding met den' onderdanigen blik in zijn oogen, maakte de man den indruk van een goed opgetuigde machine, maar dan ook niets meer dan een machine.

„DuitenaUt"! herhaalde de Kroonprins. „Ik wil U met een buitengewoon belangrijke opdracht belasten. U moet een order overbrengen naar den generaal von Hof her".

„Ik ben geheel tot T_Iwe orders Koninklijke Hoogheid"! antwoordde de automaat.

Men kan zich voorstellen met hoeveel belangstelling dit toone'el door. Tolbach en Jan gevolgd werd; de laatste stond nog steeds op zijn post voor de deur. Zij waren natuurlijk van plan, indien mogelijk, de uitvoering van dit bevel, dat, zooals de Kroonprins zelf erkend had,

Sluiten