Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

papier behoedzaam in het binnenste van den loop glijden, waarin het geheel verdween. „Goed \" zeide de Kroonprins.

Nauwelijks had de laatste deze korte goedkeurende opmerking gemaakt, of er gebeurde in het bureau iets zeer eigenaardigs, waardoor de geheele kamer als het ware1 ondersteboven gehaald werd. Zijn revolver werd den officier uit de handen gerukt en viel op den grond. Te gelijker tijd viel eveneens een rek met wapens, dat stegen den muur opgehangen was, met veel lawaai op den grond. De sabels der officieren, welke in een hoek van de kamer stonden, kwamen ook op den grond terecht; een inktkoker, pennen, kortom alle metalen voorwerpen, welke zich in het bureau bevonden, vielen, na een boog door de lucht beschreven te hebben, op den grond; de kolonel von Gloecken die stalen knoopen aan zijn tuniek had, werd zoo wat heelemaal uitgekleed.

Dit alles speelde zich binnen enkele seconden af. Jan raapte snel, zooals het een goed afgerichten oppasser betaamt, de revolver op en overhandigde deze aan den verbaasden officier. Deze nam haar werktuigelijk in ontvangst en terwijl hij de oogen steeds op den Kroonprins gericht hield, borg hij deze weder in zijn etui en wachtte, totdat zijn meester het woord tot hem zou richten.

„Wat is er toch gebeurd?" vroeg de Kroonprins aan von Gloecken.... Heeft U niet al die wapenen zien bewegen? Hoe komt het, dat deze voorwerpen op den grond gegooid zijn?"

„Ik zou Uw Hoogheid geen verklaring daarvan kunnen geven", antwoordde de valsche kolonel, „misschien is het door een aardschok of wellicht heeft er een lichte aardbeving plaats gehad, tengevolge van het springen van mijnen hier in de buurt".

„Ja, er moet ongetwijfeld zoo iets dergelijks'plaats gehad hebben, dat is ten minste ook mijn indruk".

In het geheel niet op zijn gemak, ook al met het oog op het bombardement, dat hij eenige dagen van te voren had medegemaakt, kondigde hij dadelijk, eenigzins zenuwachtig, aan:

Sluiten