Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den dood aan 20000 Franschen tengevolge zou hebben, te kunnen bemachtigen".

„Heb jij dan de order?" vroeg Tolbach stom van verbazing.

Jan hchtte met den voet de portière, welke voor de deur hing op en wees den geleerde op een revolver, die op den grond lag.

„De order zit daarin", zeide hij triomfantelijk.

De kolonel hep onmiddelijk erop toe, raapte het Wapen op, stak een potlood in den loop en haalde het stukje papier, dat hij bij den eersten oogopslag herkende, te voorschijn.

„Het is krankzinnigenwerk".

„Krankzinnigenwerk", wierp de jongen tegen, „maar het is mij toch gelukt".

„Maar welke revolver heb je den officier teruggeven"?

„De Uwe, ze zijn toevalbg beide van hetzelfde model".

Tolbach ging voor zijn schrijftafel zitten en legde het stuk papier voor zich neer, terwijl hij zeide:

„Daten wij vlug kijken, wat hierin staat en daarna zullen wij zien, hoe wij er ons verder uit zullen redden".

Met een bekwame hand wist hij de enveloppe zonder deze te beschadigen te openen. fë^V

Dit kostte hem slechts eenige minuten en toen vouwde hij het blaadje papier open. Vol ongeduld keek Jan naar het papier, verlangend den inhoud te kennen, maar zoodra hij een vluchtigen blik daarop geworpen had, riep hij teleurgesteld uit:

„Cijferschrift! Cijferschrift! We zullen niets kunnen begrijpen van wat daar staat. Oh! het is om woedeud te worden" !

Tolbach stelde hem dadelijk gerust.

„Bedaard, ventje, zeide hij, ik ken den steutel van dit cijfersohrift".

„U hebt den sleutel", riep Jan op zijn beurt uit,

een en al verbazing, ,maar hoe bent U daaraan

gekomen?"

„Ik heb dezen in de portefeuille van den Kroonprins op den dag van het bombardement gevonden.... niet

Sluiten