Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijn was onweerstaanbaar. Iedereen zon op een middel om zonder te veel te wagen, tocb eenige flesschen van bet kostbare vocht te bemachtigen. Het was de sergeant, die dit vond.

„Waarom" ^reide hij eenige oogenblikken later, „zouden wij'den matroos niet zenden ? Hij behoort niet tot de wacht en als de ronde komt zal niemand bemerken, dat er iemand van de wacht mankeert".

Dit denkbeeld vond algemeen ingang bij de soldaten. Jan alleen was er niet mede ingenomen. Hij wilde tdt geen

Zeg eens jongen : riep hij un.

enkelen prijs zijn telefoon verlaten. Hij deed dan ook, alsof hij niets gehoord had.

Hij deed het voorkomen, alsof hij vast in slaap was en lag met gesloten oogen, zijn armen gekruist, zoodat de telefoon, waardoor hij de stem van Tolbach zou hooren, geheel onzichtbaar was. De Feldwebel kwam hem zelf wakker maken en met zijn voet schudde hij hem ruw door elkaar. •

„Zeg eens, jongen !" riep hij, „sta op en loop hier den weg op, die langs de grot gaat en haal daar van den wagen,

Sluiten