Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Komaan \" zeide hij ongeduldig. „U moet vlug, openlijk en eerlijk Uw zaak uitleggen, want wij hebben hier geen tijd te verliezen. U heeft mij gezegd, dat U mij een belangrijke mededeeling te doen had, welnu vertel mij, wat U te zeggen hebt, maar ik waarschuw U vooruit, dat ik U als verdacht beschouw.

De geleerde haalde de schouders op.

„Het zou ook dwaasheid van Uw kant zijn om een onbekende, die in een valsche kwaliteit van den vijand tot U komt niet als een verdachte te beschouwen. Als U zoo goed wilt zijn naar mij te luisteren, dan zult U tot de ontdêkking komen, dat hier een Franschman voor U staat, die op zijn manier voor zijn land vecht".

„Goed !" zeide de officier, toch eenigszins onder den indruk gekomen zijnde van deze flinke en gematigde woorden. „Spreek, ik luister".

• Tolbach vertelde toen vlug zijn onwaarschijnlijke geschiedenis. Hij sprak over zijn vertrek uit Argentinië en het aannemen van de persoonlijkheid van een Duitsch officier. Hij deelde mede, hoe hij erin geslaagd was iedereen bij den vijand een rad voor de oogen te draaien en hoe hij ten laatste bij den staf van den Kroonprins was terecht gekomen. In deze functie was hij bekend geraakt met den in voorbereiding zijnden aanval. Hij voegde eraan toe, dat hij belast was geworden met het terrein vooruit te verkennen.

„Ziedaar", besloot hij, „waarom ik U zooeven zeide, kolonel, dat de bewuste aanval niet eerder zal plaats hebben, dan nadat ik daartoe het bevel gegeven heb".

Niettegenstaande het. verhaal vrij ongelooflijk klonk, maakte het toch eenigen indruk op de officieren. Na fluisterend in een hoek van het vertrek met elkaar gesproken te hebben, kwam de kolonel, op Tolbach toeloopen en zeide hem :

„U zegbmij, dat U in staat bent bewijzen te geven, die Uw verhaal kunnen bevestigen. Welnu laat ons deze hooren.... Wat beteekent die telefoondraad, dien U meegebracht heeft!"

Alvorens te antwoorden haalde de geleerde den hoorn

Sluiten