Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De deserteur scheen geen acht te slaan op deze bedekte bedreiging. Hij zeide :

„U kunt de mijn morgen om vier uur laten springen". „Dat zal geschieden".

Alvorens den kapitein te verlaten stak de valsche Duitscher instinctmatig zijn hand uit, zooals landgenoten gewoon zijn dat te doen voor den aanvang van den strijd, maar de officier drukte deze niet.

„Morgen", zeide hij, „wanneer gij Uwe belofte gehouden zult hebben, dan zal ik U niet alleen de hand drukken, maar zal U met open armen ontvangen".

„Welnu het zij zoo, tot morgen !"

En vastberaden tilde Tolbach den steen, die den toegang van het onderaardsche gewelf verborg op en verdween in de geheimzinnige diepte.

Sluiten