Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Matroos zijnde, stond hij onder militair gezag en moest hij werken onder toezicht van twee onderofficieren-meesterknechts, die hem het leven zuur maakten. Daarom ddcht hij slechts aanN één ding : zoo spoedig mogelijk deze inrichting voor dwangarbeid te kunnen verlaten.

Maar hoe ? Hoe zou hij zichzelf alleen in een vijandelijk land kunnen redden ? Hij wist zeer goed, dat hij geen drie kilometer zou kunnen afleggen zonder als deserteur te worden gevangen genomen. -

Bovendien hep hij door zijn eigenaardige omstandigheden sterk in het oog, zoodat hij streng bewaakt kon worden. Oh ! als hij maar te weten kon komen, wat Tolbach hem mededeelde in den brief, verborgen in den valschen bodem van den groenen reiskoffer.

Niettegenstaande de belofte hem indertijd gedaan, had hij den bef aamden koffer niet ontvangen. Dadelijk na zijn aankomst op de fabriek had hij hierovereenrequestgezonden naar den generaal, maar al zijn pogingen bleven vruchteloos.

Hij beefde van angst, wanneer hij er aan dacht, dat het den dief op een goeden dag misschien zou gelukken, den valschen bodem te ontdekken en kennis te nemen van den inhoud !

Wat zou er dan gebeuren?

Ziedaar, waarom wij onzen vriend Jan treurig en zorgelijk terug vinden in de fabriek, waar hij juist zijn twaalfuurtje heeft verorberd. _ _

Jan Robin lijdt erg onder.deze opsluiting. Hij treurt over zijn meester en ook over de groote daad, die hi] gedacht had met behulp van dien sterken, machtigen en gemalen man te kunnen verrichten.

Wat kon hij nu geheel alleen opgesloten tusschen vier muren van deze gevangenis doen voor zijn land ? Hoe zou het mogelijk zijn naar Frankrijk fe kunnen teruggaan ? Alleen de groene koffer kon hem antwoord op deze vragen

Deze zou hem in de stem van Tolbach van de andere zijde van het graf zijn raadgevingen en zoo belangrijke opdrachten brengen. Hij moest tot eiken prijs dien groenen koffer terug zien te vinden.

Sluiten