Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK II.

De Groene Koffer. 4".;,^

De directeur van de fabriek had het gevraagde verlof toegestaan en den volgenden morgen stapte Jan in een mihtairen trein, die hem in den namiddag te Etain zou brengen.

De reis in die waggons vol vermoeide soldaten was allesbehalve aangenaam, maar de jongen merkte niets van deze ongemakken. ><'4

Het was een groote vreugde voor hem drie dagen van de fabriek, waar hij als het ware gevangen zat, weg te kunnen gaan. Ook de gedachte, den groenen koffer, dien hij verloren waande, terug te zullen vinden, maakte zijn stemming' veel opgewekter. Dien koffer moest hij hebben want hij bevatte het geheim van zijn bevrijding.

Men zal begrijpen, dat de kleine zoogenaamde matroos, verdiept in dergelijke ernstige gedachten, zich weinig bemoeide met zijn reisgenooten. Hij luisterde zelfs niet naar hun grove aardigheden, hun klachten over het voedsel, dat steeds schaarscher werd en de vermoeienissen van de oneindige reizen, waartoe zij gedwongen werden.

Sommigen van deze soldaten kwamen van het Russische front en gingen nu vechten met de troepen, die men in groote massa's voor Verdun had samengetrokken. De aanvallen op deze plaats waren een veertien dagen geleden begonnen en de Duitschers spraken op gedempten toon met elkander over de ontzettende slachting, die daar plaats had.

Sluiten