Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan de stations passeerde men lange treinen met gewonden en zij die van daarginds kwamen, spraken met hun kameraden, die er heengingen, over den vreeselijken slag, die er geleverd werd.

„Het is een hel 1*1 werd gezegd. „Dat en dat regiment werd totaal vernietigd voor de vesting Douaumont, niemand van julhe zal er levend-van terugkomen!!".

Deze verschrikkehjke berichten gingen in den trein van mond tot mond, de ongelukkige soldaten, die reeds zooveel geleden hadden aan het Russische front en uitge-

die als het ware verpletterd werden.

put waren van de lange spoorreis, met schrik vervullende.

Dat woord ;, Verdun", dat zij als "Verdoune" uitspraken, scheen hun een tooverwoord te zijn. Onophoudelijk herhaalden zij dit, maar zoo zacht, dat het niet door de officieren gehoord kon worden, want deze hielden streng toezicht en trachtten alle ontmoedigende gesprekken te verhinderen.

En de trein vorderde slechts langzaam. Uren lang bleef men midden in een weiland staan, om te wachten op andere

Sluiten