Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gordel en deed deze kalm in zijn zak ; dicht bij zijn hand.

Reeds waren zij een duizendtal meters boven de hangars; links bedekt met een dikke zwarte rookwolk teekenden zich de reusachtige gebouwen der fabriek Esshausen af, die op deze hoogte meer op kinderspeelgoed geleken.

Het toestel steeg snel. De kleine Franschman voelde de handvatten van de stuurinrichting trillen in zijn hand, maar zonder ze te stijf vast te houden, hield hij ze goed omklemd, zooals hem bevolen was. De machine helde naar één zijde over. Te denken, dat men zou neervallen op den grond heel in de diepte.... Maar spoedig herstelde het toestel zich weer en recht vloog men vooruit, de fabriek ver achter zich latende.

„We loopen prachtig", zeide een stem, die hij door de spreekbuis hoorde.

Zoo vloog men zonder eenig bijzonder voorval bijna een half uur voort. Jan voelde zich kalm en gelukkig. Zijn oogen waren strak gericht op de klok, die juist recht tegenover hem stond en 'hij bepaalde zich er toe vol vertrouwen het oogenbhk af te wachten, waarop hij zou moeten handelen.

De vhegenier had aangekondigd, dat men om zes uur zou terugkeeren. Het eenige waarover de jongen zich ongerust maakte, was dat de vhegenier om de een of andere reden zou besluiten den tocht te verkorten. De kans hiervoor was niet erg groot, daar hij gezegd had ,het voornemen te hebben de machine aan een volledige proef te onderwerpen.

Hij zou dus verplicht zijn op te nemen, hoe lang hij met gevuld reservoir zou ki nnen vliegen Hij moest dus wel den aangekendigden tijd in de lucht blijven en om zes uur zou men zich boven de fabriek of althans in de omgeving daarvan bedden. Op dat oogenblik, maar alleen op dat oogenblik zcfi moeten worden gehandeld.

Nu echter genoot de kleine Franschmzn volop van dezen vliegtocht, alsof het een eenvoudige wandeling was. * Nu eens zag hij bosschen en velden beneden voorbij rollen, dan vertoonden zich de vierkante kleurenschakeermgen

Sluiten