Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vijandelijke linies, waar gevangenschap hem wacht; maar gevangenschap in Frankrij k is, zooals gezegd werd, niet zwaar!

En de gewonde herkrijgt bij deze gedacht^ voldoende krachten om de bewegingen, die onmogelijk door den onervaren kleinen matroos zouden kunnen worden verricht, uit te voeren.

De jongen bekommerde zich weinig om de granaten, hij keek slechts of het toestel steeg of daalde, hij wilde alleen weten of men in de goede richting vloog of niet.

De donkere massa's waarover men vloog, schenen de forten van Verdun te zijn. Maar, stil! Zij dalen opnieuw. Reeds grijpt hij den hefboom,-als de zwakke stem van den officier tot hem doordringt, die hem met den vinger naar een punt wijst en zegt!

„Daar is Frankrijk".

En inderdaad het land, dat men naderde, was werkehjk Frankrijk. Nu waren het geen bommen meer, die op hen afgeschoten werden, maar geweerkogels, dit was het bewijs voor den jongen, dat de vhegenier hem niet bedroog. Hij zag duidelijk soldaten met hun geweer op hen schieten. Deze soldaten waren echter niet zóó gekleed, als hij had gedacht. Hij zag niet de roode broeken met de blauwe jassen. Jan was niet op de hoogte van de veranderingen, welke de oorlog in het tenue der soldaten had gebracht.

Die blauwachtige schimmen bevreemdden hem, maar het waren toch landgenooten, want zij vuurden lustig op het toestel met zijn ijzeren kruis.

Ping, pang.... deze kogelregen kon niet zonder uitwerking blijven.

Zij daalden steeds" verder en dit dalen werd nog verhaast toen een kogel het benzine-reservoir trof. Het dalen ging toen over in een val. Met een vreeselijk geluid van neervallend ijzer, kwam het toestel op den grond terecht.

Onmiddellijk waren twintig, dertig soldaten rondom Jan, die ongedeerd onder het toestel te voorschijn kwam.

De Franschen met hun revolver in de hand, richtteh dreigend hun wapen op den jongen, maar toen zij den eigenaardigen vhegenier zagen, die uit het toestel sprong, kon een van hen niet nalaten uit te roepen :

Sluiten