Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op den grond neergegleden, terwijl hij het beetje bloed wat hij nog had, daarbij verloor.

„Neem hem op en verzorg hem goed", beval de jongen den soldaten, die verbaasd waren over de brutaliteit van, dezen knaap, „het is een mof, maar een dappere".

„Breng den gewonde maar naar de ambulance", zeide een sergeant; „en jij jongen moet met mij naar den commandant om daar de noodige uitlegging te geven". s , |

„Ik wil niets liever dan dat!" antwoordde Jan verheugd, zich zonder aarzelen plaatsende tusschen de vier mannen, die met de bajonet op het geweer hem zouden begeleiden.

Terwijl hij zoo te midden der Franschen marcheerde, voelde hij zich zóó gelukkig, dat hij niet kon nalaten ieder een, die hem met verwondering voorbijging, toe te roepen.

Plotseling herkent , hij. iemand, die langs de loopgraven gaat.

„Maar!", riep hij verheugd uit, „dat is adjudant Graveson !" <%r-<'J « ' ■ ...

„Ken je hem dan ?" vroeg de sergeant, die hem begeleidde.

"Én of ik hem ken !.... vraag hem eens of hij zich niet den jongen herinnert, die acht maanden geleden den ploeg te Etain heeft geleid".

De aviateur kwam, evenals iedereen, door nieuwsgierigheid gedreven toesnellen om het resultaat der beschieting van het Duitsche vhegtoestel te zien.

„Dag Graveson !" schreeuwde de jongen.

„Wat is dat, daar is zoowaar de jongen van den ploeg

neen, maar nu wordt het goed !"

Triomfantelijk wendde Jan zich naar den sergeant en vroeg hem : t) Dat valt je niet mee, mijn waarde ?

De manschappen, die het geleide uitmaakten, konden •niet nalaten te lachen. AJs die jongen een spion' was, dan was hij vrij brutaal. Bovendien sprak hij uitstekend Fransch.

Maar de vhegenier kwam naar den jongen toe en nam hem bij den arm, terwijl hij uitlegde, dat dit de jongen was, die hem het leven gered had in den nacht, toen hij een panne gehad had in de Duitsche hnies.

Nog beter, hij was het geweest, die hem zoo vindingrijk

Sluiten