Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor je verjaardag gekregen?" dan had hij me met groote oogen aangekeken: ,,'k mag ommers uitdajle!"

Toen hij de klas rond geweest was en alle handjes en mondjes genoeg kleefden van de „aasbongsbongs", liet ik hem op 't trapje klimmen, naast m'n stoel. „Nee jongen, nog hooger, op 't bovenste treetje". En toen mochten alle kinderen „uit volle borst" voor hem zingen van: „Lang salie se lajfe in de glaureja!" En toen 't uit was, hebben we driemaal geroepen van: „Hiep, hiep, hoera!" dat het daverde door de klas.

Zoo vierde Jopie z'n verjaardag, „glorierijk" en „verheven."

Ik vind het heel verkeerd voor onderwijzers, om er „lievelingetjes" op na te houden, 't Is slecht voor het kind zelf en afschuwelijk voor de andere. En daarom houd ik mij altijd gestreng voor, geen verschil te maken.

En toch, en toch, een mensch is maar een mensch en niemand zal 't me durven kwalijk nemen, dat Jopie, als 't er op aankwam, toch een streepje bij me vóór had, al liet ik het in de klas ook niet blijken.

't Werd winter, en Jopie verzuimde vaak. „Se schoene benne stuk", kwam 't grootere broertje zeggen. En eindelijk was het: „Se schoene kenne nie meer gemaakt, segt de schoenmaker."

,Ja maar", zei ik, „moet hij dan voortaan maar thuis blijven?"

En 't broertje lichtte mij in: „As me fader es een goeie wajk het, dan kraagt-ie een paar nieuwe."

„Maar hij kan toch schoolklompen krijgen", hield ik vol.

„Daar ken die niet op foort, se foete doene d'r soo seer in."

Sluiten