Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn scheikunde-docent was dus niet dood! En zelfs niet

«ens bewusteloos!.... Want zóó konden slechts een paar levende oogen fonkelen!

Op dit gezicht werd Tobias echter door zulk een angst aangegrepen, dat hij het daar niet meer uithield 1 Hij was een te verstandige, te nuchtere jongen om aan tooverij te gelooven. En hij was flink genoeg, om zijn ongelukkigen leeraar te helpen en hem in diens onverklaarbaar zonderlingen toestand van geheele

verstijving te hulp te komen. Doch nu hij daar dezen versteenden pop, dit onbeweeglijke beeld, dien levenloozen klomp uit de strakke, maar glinsterende en stellig levende oogen hem zag aanstaren, nu werd zijn angst hem te machtig.

En zonder zich nog een oogenblik langer te bedenken, keerde hn zich om, was met één sprong achter de aanrechttafel, langs den stijven roerloozen en toch levenden vogelverschrikker, midden

Sluiten