Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na tafel, op zijn kamertje, was Tobias eindelijk alleen geweest. Doch de kwelling was daar nog ellendiger geworden. Hij liep maar op en neer, als een wild beest in zijn kooi, en telkens meende hij in een hoek van de kamer de verwrongen gestalte en de starende oogen van zijn leeraar te zien.

In bed hoopte hij door den slaap afleiding te vinden, maar daar werd het nog veel erger! Zoodra hij de kaars had uitgeblazen, begonnen zijn verhitte hersens met nog koortsiger opwinding te spoken. Alles zag hij nu weer voor zich, veel duidelijker en akeliger dan hij het 's middags in het laboratorium had zien gebeuren! Hij herinnerde zich nu, alsof het alles weer pas voor hem plaats greep, hoe hij daar in zijn schoolbank, dicht bij de aanrechttafel van den scheikunde-leeraar, gezeten had; hoe hij over zijn leerboek heen op Dr. Stolp gelet had, en zooals die daar ijverig en ingespannen aan het proeven nemen was geweest. Hij herinnerde zich nu achteraf, hoe hij den geleerden scheikundige nog nooit zóó vreemd had zien doen; blijkbaar was Dr. Stolp met een moeilijken arbeid bezig, want zijn magere handen beefden van spanning, en zijn beweeglijk gelaat vertrok van zenuwachtigheid, terwijl zijn oogen glinsterden van hoopvolle verwachting. Tobias wist nog, hoe hij bij zichzelf gedacht had: ,,'tZou me niet verwonderen, wanneer Dr. Stolp bezig was, de een of andere geweldige ontdekking tot stand te' brengen!"

Toen was de ontploffing gevolgd, de vreemde geluidlooze plof, die hem nü, in dezen gruwelijken koortsnacht, maar niet uit de ooren wilde gaan. Hij leefde dit in zijn verbeelding zóó duidelijk weer mee, dat hij telkens met een ruk zijn laken en deken van zich afschopte, omdat hij het gevóel had, dat zijn ledikant anders uit elkaar zou springen. En telkens als hij zich weer verbeeldde het uiteenspringen van dien luchtbel te hooren, zag hij ook zijn leeraar voor zich staan, als een akelig beeld, in de dreigende houding van een dier afzichtelijke boedhistische schrikgoden, zooals hij die op afbeeldingen wel voor den ingang van Chineesche tempels had zien staan. Het angstwekkendste

Sluiten