Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haastig het bed uit, terwijl hij zich zelf, onder het vlug aanschieten van zijn kleeren, moed insprak met de redeneering, dat hij toch eigenlijk onmogelijk gevaar kon loopen, bij het drama uit het scheikundelokaal betrokken te worden. Immers, Dr. Stolp moest nog altijd zoo stijf als een steenen standbeeld gebleven zijn; de conciërge was te kippig om hem herkend te kunnen hebben en ook trouwens door zijn plotselinge spraakbelemmering niet in staat eenige nadere uitlegging te geven; en den strengen H. B. S.-directeur had hij nog juist op het nippertje weten te ontloopen, zoodat deze onmogelijk zou kunnen weten, wie van zijn driehonderd scholieren getuige van deze zonderlinge historie was geweest.

Toen hij binnen een minuut voldoende aangekleed was om naar beneden te gaan, had het oorverdoovend bel-gerinkel aan de voordeur opgehouden; doch nu klonken er doffe slagen in de benedengang, alsof iemand, die op de stoep stond, met harde schoppen de voordeur aan het bewerken was.

Tobias' vader, een driftig, zenuwachtig man, die nog kapitein bij de vroegere schutterij was geweest, en uit dien glorietijd zijn ouden kort-affen commando-toon nog had bewaard, stond in hemdsmouwen op het portaal, over de trapleuning gebogen, en voerde daar met de huilende keukenmeid een heftig gesprek, waarvan Tobias, tusschen het zware bonzen op den voordeur door, het volgende opving.

De vader: — „Wat dit en dat! Ik vraag nog eens of jullie stapelgek bent geworden, om ons allemaal 's morgens om half zeven op die manier wakker te maken ?"

De keukenmeid: — „Och, meneer!.... maakt u u eigen toch niet zoo driftig, want ik kan d'r warempel niks aan doen.... 't Is de melkboer!"

De vader: — „Merkboer "i.... Melkboer!.... Is die kêreL dan heelemaal stapel, om zulk burengerucht bij z'n klanten uit te halen?! Waarom doe je dien kérel dan ook niet open, Daatje ?!

Sluiten