Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo vlug mogelijk de laatste treedjes van het leertje op te klauteren, om dan met een vuurrood, woedend gezicht naast haar oudste zuster in de dakgoot te gaan zitten.

De beurt was nu aan Tobias' moeder. De jongen stak zijn hoofd door het luik, maar hij kon niet zien wat er beneden op de donkere vliering gebeurde. Wel kon hij het hooren. Het was een kort gesprek tusschen zijn jammerende moeder en zijn verbolgen vader. Het kwam den zoon voor, dat de vader zich overdreven boos en dat de moeder zich overdreven angstig maakte. De vader beval met bulderende commando-stem, dat zijn vrouw nu ook omhoog zou klimmen; daartegen in riep de moeder met

gillende stem, dat zij nooit in haar leven op een dak was geweest en het nu ook niet zou doen, en dan maar liever in het huis zou doodhongeren.

De tweespraak tusschen de beide

ouders was zeer levendig, zoodat zelfs heel beneden op straat de menschen het lawaai van de twee stemmen moesten hooren. De belangstelling nam daar tenminste voortdurend toe. Voor het huis stond het al zwart van de menschen; langs de gracht kwamen steeds meer nieuwsgierigen op het relletje af; de buren hadden hun ramen opengeschoven en staken hun hoofden naar buiten. Van dit laatste maakte Tobias haastig gebruik. In het huis van hun naasten buurman was het dakvenster omhoog geschoven en iemand stak zijn hoofd naar buiten. Tobias kroop dadelijk naar den uitersten rand van de dakgoot van zijns vaders huis, zoodat hij dicht bij het raam van den buurman was. Uit het venster keek de buurman toevallig zelf.

Sluiten