Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK IV.

BEVATTEND DE UITVOERIGE BESCHRIJVING VAN EEN RUMOERIGE GYMNASTIEKLES, WAARBIJ DE LEERAAR GEEN ANDERE MANIER WEET OM DE SCHOOLJONGENS TOT BEDAREN TE BRENGEN, DAN ZE TE LATEN MASTKLIMMEN. TOBIAS DOET OOK MEE EN WORDT OP WONDERBAARLIJKE WIJZE KLIM-KAMPIOEN VAN DE H.B.S.

onder zijn bedwang krijgen.

— „Stilte dan toch eindelijk!", donderde zijn stem; en een roffel van zijn stok begeleidde het bevel. De man had een rood gezicht en aan zijn gebaren was te zien, hoe overspannen hij was. Er was alle reden toe, want hij had nog nooit zoo'n drukken dag gehad als deze Maandag, nu het gebouw van de H.B.S. gesloten was en de jongens, zoo goed en kwaad als het ging, in het ruime gymnastieklokaal ondergebracht waren, zoodat hij tot taak had, de jongens, die onder deze buitengewone omstandigheden rumoeriger dan ooit waren, stil en bezig te houden.

E gymnastiek-onderwijzer had nu voor de k derde maal met zijn stok op den houten \ vloer gestampt, en nog altijd stonden ■ de jongens niet behoorlijk in de rij en S schenen de, onder de oefening voorge/ schreven stilte niet te kunnen betrachten. f Er was nog nooit zooveel onrust in de klas geweest als dien ochtend; zelfs de barsche gymnastiekmeester kon hen niet

Sluiten