Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaart vinden. Door alle eeuwen is het mastklimmen dan ook bij de zeevarende naties beoefend. De groote overwinningen ter zee, die Nederland in zijn bestaan bevochten heeft, zou het zeker niet behaald hebben, indien zijn vloot niet bemand was met een kloek ras Hollandsche zeelieden, die de handen uit de mouwen wisten te steken, en, als het noodig was, als katten het want in konden klimmen, om er de zeilen te reeven en te strijken, soms de eigen vlag omhoog te trekken, of de vijandelijke vlag omlaag te halen. Daarom, jongelui, is het mastklimmen iets wat elke Hollandsche jongen moet kennen. En terwijl ik jelui voorstel, om driemaal „Hoezee!" te roepen ter eere van ons kranig voorgeslacht, wil ik vandaag eens de proef nemen wie van jullie wel de beste mastklimmer is."

Zooveel aanmoediging van hun gymnastiekmeester hadden de jongens niet eens noodig. En driemaal herhaald daverde hun uitbundig Hoezee! door het lokaal.

— „We gaan beginnen!", riep de leeraar zoodra het gejuich bedaard was, „Hier staat midden in het lokaal de groote mast, in welken top ik eenige uitgezochte fraaie prijzen heb gehangen. Iedere jongen mag slechts éénmaal klimmen, omdat we anders met zooveel deelnemers de volgende week nóg niet klaar zouden zijn. Iedere jongen krijgt één minuut om naar boven te klauteren. De hoofdprijs is een mooie toepasselijke prent, voorstellende „Michiel de Ruijter op den toren van VHssingen", benevens den eeretitel van „Eerste mastklimmer van de H.B.S."

De jongens luisterden vol aandacht toe; hun leeraar had ze handig in hun zwakke zijde getast. Hij hield ze nu allen onder appèl, en hij zou ze nu wel tot de orde houden, den heelen verderen dag als het moest.

Eer het mastklimmen begon, liet hij den langen dikken mast door een stuk of wat van de sterkste jongens naar beneden halen en op den grond leggen, waarna hij zelf eerst aan alle kanten den geheelen mast dik met groene zeep volsmeerde. Dit be-

Sluiten