Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat eerst de kleine jongens hun beurt hadden gehad, en nu langzamerhand de hoogere klassen en dus de grootere en sterkere jongens voorkwamen.

Maar die slaagden er al evenmin in, een wat beter figuur ie maken; misschien klommen ze door hun meerdere kracht een meter of wat hooger, — toch was er niet één bij, die bestand scheen tegen de gladde zeep. En telkens zag men er weer een mistroostig omlaag zakken onder het algemeen joecheetje van de andere jongens.

De gymnastiek-leeraar stond er met een ernstig gezicht bij; doch inwendig had hij plezier voor tien! Want hoe handig had hij de lastige jongens niet onder den duim weten te krijgen en hoe eenvoudig hield hij ze niet in bedwang met deze mastklimmerij, terwijl hij wel zeker wist, dat er niemand onder al de jongens was, die kans zou zien, langs het gladde zeepoppervlak den onbereikbaren top te halen, en aldus den prijs te bemachtigen! Op deze wijze hield hij die ongedurige jongensbende stellig den heelen ochtend kalm; en de H.B.S.-directeur, die toch al genoeg over stuur scheen door het gebeurde in het scheikundelokaal, kon niet beter van den gymnastiekleraar verlangen.

— „Wie volgt!" riep hij met zijn harde stem boven het gejoel en gelach van de jongens uit. Er was weer een hoogere klas, de derde, aan de beurt; dit waren de grootste jongens, van degenen, die nu in het gymnastieklokaal bij elkaar waren; want de twee hoogste klassen waren hier niet aanwezig. Al de jongens uit de lagere klassen, die reeds hun beurt hadden gehad, stonden zich bij voorbaat van de pret te verkneukelen in het vooruitzicht, dat ook deze grootste jongens een gek figuur zouden slaan bij hun mislukte klimpogingen.

Bij het eerste tiental, dat voorkwam, stonden stevige knapen. Ze keken flink uit hun oogen en hun sterke handen wreven ze stroef om straks pootig hou-vast te krijgen. Het gehoon van die kleinere jongens moedigde hun fut aan. Wat! Zouden ze zich laten uitlachen door dat kleine grut, dat pas kwam kijken!... Omdat die

Sluiten