Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

malle haast en dolle zenuwachtigheid over haar eigen pooten struikelde en daardoor telkens opnieuw moest beginnen. Het leek wel een wedstrijd wie van de beide vliegen het eerst boven zou aankomen. De overhaaste vlieg leek hem ontegenzeggelijk veel vlugger, doch de andere, die het zooveel kalmer opnam, deed geen verkeerden stap, en vorderde dus langzaam en sekuur. „Die wint 't stellig!" dacht Tobias. Het spelletje van de twee wedstrijdende vliegen boeide hem zoozeer, dat hij er geheel in opging. Zijn tante dacht derhalve, dat hij één en al oor was voor haar verhaal, waarom ze onmiddellijk een nieuw gesprek begon. Tobias echter was geheel bezig met den wedstrijd van de twee vliegen; hij had zijn voorkeur gezet op den bedachtzamen klimmer en toen nu de overhaaste klauteraar met zijn driftige trippelpasjes den eerste dreigde in te halen, stak hij een vinger uit om hem in zijn vaart te stuiten. Hij scheen dit echter een weinig onhandig te hebben gedaan, want de rumoerige dribbelende vlieg tuimelde in-eens omlaag op de breede vensterbank en bleef daar liggen. „Ik heb hem zeker te hard aangeraakt," dacht Tobias, „en nu is ie dood; jammer, want 'twas 'n vlugge klimmer!" Na dit grafschrift zachtjes te hebben uitgesproken, wijdde hij zijn aandacht aan de overgebleven tegenpartij, die nog altijd kalm en rustig naar boven wandelde; het diertje was nu bijna aan den bovenkant van het raam aangekomen. Doch die makkelijke overwinning gunde Tobias der vlieg toch niet; zonder tegenpartij een wedstrijd winnen, leek hem geen roem. En daarom wilde hij de vlieg tenminste de moeite geven van een tweeden tocht, nog eens van beneden naar boven. Doch toen hij den wijsvinger vooruitstak, om het beestje tegen te houden, zag hij de vlieg eensklaps onbeweeglijk stil staan. Ditmaal had Tobias zijn hand zoo voorzichtig vooruit gestoken, dat hij de vlieg onmogelijk letsel had kunnen doen; dat wist hij zeker, ja, hij had het diertje nog niet eens aangeraakt. Toch bleef het daar onbeweeglijk tegen het glas zitten. Tobias blies even, om de vlieg weer aan den gang te krijgen; toen probeerde hij voorzichtig, met het puntje van zijn pinknagel de vlieg van haar

Sluiten