Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om zich los te rukken. De papegaai moest hem gezien hebben; zijn vuur-roode kuif richtte de vogel tenminste met inspanning op, alsof hij er mee dreigen wilde. Ook dacht Tobias een oogenblik, dat Lorre weer zijn schandalige taal ging uitbraken; hij zag hoe de vogel slikte en de harde tong probeerde te bewegen, maar gelukkig scheen hij niet bij machte te zijn, een onbetamelijk scheldwoord uit te spreken.

Besluiteloos keek Tobias door de huiskamer rond.

Zijn tante wakker maken durfde hij om tweeërlei reden niet; ten eerste was hij bang, dat haar humeur, hoe goedig zij anders ook was, ernstig moest hebben geleden door de schokkende gebeurtenissen in haar vredige, kalme woning, waarvan de oude keukenmeid, die jammerend door de benedengang rondliep, lamenteerde dat het „drie bezoekingen" waren, welke hen tegelijk getroffen hadden (dat moesten dus zijn: de voordeur, die niet open kon; dan Fik, die door een toeval getroffen was; en Lorre, die met zijn snavel tusschen de tralies van zijn kooi vast was geraakt); en ten tweede was Tobias er weinig op gesteld, nu wéér het vermoeiende gebabbel van zijn praatgrage tante Drees te moeten aanhooren.

Toch had hij wel graag zijn tante deelgenoot willen maken van het bovennatuurlijke avontuur met de gebroken spiegelruit. Jammer, dat hij het haar niet vertellen kon, want, aangenomen de mogelijkheid, dat zij haar neefje de gelegenheid zou hebben gegund, óók iets te vertellen, dan was hij zeker, dat hij zijn tante onuitputtelijke stof zou hebben gegeven, om er in haar eigen ellenlange verhalen van over te vertellen.

Tobias keek rond en wist niet, hoe hij den tijd zou dooden vóóf het klokje van zessen, het uur, dat zijn vader en moeder, benevens zijn twee zusters tegen het "middagmaal voor den dag zouden komen; blijkbaar bleef zijn familie opzettelijk wat lang uit de buurt van tante's verhalen.

En terwijl de jongen daar met zijn handen in de zakken stond, kwam plotseling een onweerstaanbare lust bij hem op, om het

Sluiten