Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor dood in de gang lag; ze was niet flauw gevallen toen het dienstmeisje tevergeefs getracht had, den ontboden veearts, die aan de bovendeur belde, daar binnen te laten, zoodat men afle pogingen door het onverzettelijk klemmen van de deur had moeten opgeven. Zij was eerst flauw gevallen, nadat zij, in haar stoel gezeten, haar armen Lorre in zijn wanhopigen toestand had willen troosten en hem met haar liefste woordjes tenminste aan het praten had trachten te krijgen. Toen haar papegaai echter weigerde te antwoorden, zelfs geen onvriendelijkseheldwoord voor zijn meesteres over had, toen was tante Drees achterover in haar stoel gezakt, overmand door al die emoties en was zij daar in die flauwte blijven liggen — tot de geweldige slag van de aan scherven brekende vaas haar deed opschrikken.

Zij wreef haar oogen uit . . . Waar was ze? . . . Wat was er met haar gebeurd? . . . Was ze ziek geweest? ... had ze geslapen? . . . was ze van haar stokje gevallen? . . .

Daar zag ze de vergulde vogelkooi voor zich staan, de arme Lorre daarin, uitgeput bengelend tegen de tralies, die hij met zijn snavel maar niet los scheen te kunnen laten! . . .

Ook zag ze vlak bij zich haar neefje Tobias, dien kwajongen, die wel geen directe schuld had aan al deze ellende, maar die dan toch den papegaai had opgehitst; die dan toch Fiks dr» zoo zeer had opgewekt, dat het beest het met een gevaarlijken ziekte-aanval had moeten bekoopen; die dan toch zoo hard de voordeur achter zich had toegetrokken, dat de deur niet meer te verwikken of te verwegen was!

Daar zag ze hem in de kamer . . . Wat had hij nu weer uitgevoerd? . . • Tante was nog wat troebel in het hoofd na haar bewusteloosheid, nog wat zwaar van hetsens na de zenuwschokken op dien éénen middag . ï i Tante streek nog even met de dikke hand over de vermoeide oogen . . . Wat was dat? . . . Wat waren dat voor scherven! . . . Wat stond haar neefje daar met de hakken van zijn laarzen aan gruzelementen te vertrappen!!

— „Tobias!!" riep tante Drees met een hooge, ontstelde stem.

Sluiten