Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn.-Doch hoe drong hij in het gebouw zelf door? De achterkant, waar de intendant van het gebouw woonde, met den portier en eenige bedienden, was gesloten; aan den kant van de Paleisstraat bevond zich het deurtje, dat toegang gaf tot het bureau van den „Plaatselijke Commandant van de Stelling Amsterdam"; doch dit zou 's nachts stellig gesloten zijn. Door den voorkant? dacht Tobias.

Daar bevond zich de wachtkamer voor de soldaten van de hoofdwacht. Deze zouden tegen het middernachtelijk uur stellig slapen. Bleef dus alleen over de schildwacht. Hij moest trachten diens aandacht af te leiden. Maar hoe?

Eensklaps had hij een inval, zoo'n echte, brutale ingeving, zooals overmoedigejongenszesomszoo heerlijk onverwacht kunnen hebben 1

Tobias wandelde naar den schildwacht toe, die, niet klaar wakker, in zijn schildwachthuisje leunde; hij riep hem zachtjes aan:

— „Pst! soldaat! schildwacht!"...

— „Ja!", schrok deze plotseling wakker; hij dacht stellig,dat het de sergeant-van-de-wacht was, die hem kwam inspecteeren. Toen hij zag, dat het een gewone jongen was, bromde hij dadelijk knorrig:

— „Wat mot je, hè?"

Tobias liet zich niet afschrikken.

— „Schildwacht!", zei hij, „daar aan den anderen kant van het Paleis staat iemand op de kleine steentjes!"

Men moet Amsterdammer zijn, om te weten wat het beteekent, den overschrokken durf te hebben van te staan of te gaan op „de kleine steentjes", zijnde het gedeelte voor het Paleis aan de Damzijde, waar door klinkers een soort heilig, onbetwistbaar gebied is aangegeven, hetwelk geen burger het recht, noch den moed heeft, met één voet te betreden. De overlevering wil, dat deze strook vóór het Paleis in vroeger tijden door een hek was omgeven en dat de overheid op deze wijze het volk wilde beletten te dicht tot het Raadhuis te naderen. O, er bestaan meer lezingen van historischen aard over „de kleine steentjes" van

De Geheimzinnige Uitvinding. tO

Sluiten