Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kingen over de winkels, de koffiehuizen, de voorbijgangers naar z$n vrouw, en bij elk van zijn grappen gierde deze het dan uit in een lawaaiige lachbui; de twee meisjes ergerden zich aan eikaars opzichtige jurken, want de een vond framboze:rood en de andere hei-geel een leelijke kleur, waarin beiden gelijk hadden; de drenzige jongen had het jongste kind in den arm geknepen om het pijn te doen, en dit kanten kind kraaide daarna niet meer zijn uitbundigen groet naar de voorbijgangers, maar was begonnen erbarmelijk te gillen. De jongen grinnikte plagerig, de meisje* keken sip naar het schreeuwende kind, de moeder nam het sussend op, en de vader mikte een schop naar zijn zoon.

— „Wat hê-je dat arme schaap te pijnige ?", troostte de moeder.

— „Ik ben zoo moe," zeurde de jongen als uitvlucht.

— „Ik mos je 'nkink om je kop verkoope!", dreigde de vader.

— „Ik wou wat ruste," dreinde de jongen.

— ,,'tls zoo'n genieperd!", blies het eene meisje.

— „Zoo'n engerd!", siste ha're zuster.

— „Ik Wou wat drinke," jengelde de jongen.

Er was niemand, die in de drukke Kalverstraat op dezen familie-twist lette.

— „Laten we effe wat gaan zitte," stelde de moeder voor. De jongen hield op met huilen.

— „Alle café's zitte zoo vol," zei het eene meisje nuffig.

_ „'tls immers altijd vol met Zaterdag," zei het andere

snibbig. . .

— „In „Polen" is d'r altijd wel 'n plaatste, as je dringt, opperde de jongen.

— „Wat plaats!", galmde de lawaaiige vader, „as ik toch geld geef om te betale, zullen ze m'n vrouw en m'n kinders niet laten versmachte midden-in de Kalverstraat!"

— „Drinke!.. drinke!", schaterde het jongste kind al.

De menigte in de Kalverstraat stroomde hotsend en botsend langs dit groepje menschen.

— „Magge we citroen-lemonade ?", vroeg het meisje in geel.

Sluiten