Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— „Nee, rooie!", drong het meisje in framboze aan.

— „'n Portie vanilje-ijs!", grinnikte de jongen hebberig.

— „Drinke!... drinke!", krijschte het kleine kind.

— „We moesten taretjes gaan ete," stelde de moeder voor, terwijl ze schuin keek naar de verleidelijke uitstalling achter de ramen van den „Lunchroom".

— „Och," riep de vader er lawaaiig boven uit, „motte we hier gaan stemme op straat waar we binnen gaan zulle?...wat we bestelle zulle an de kellner?" En omdat hij het gezinshoofd was, meende hij te moeten beslissen: „Dan gane me met z'n alle bij „Suisse" zitte, en we bestelle voor elk 'n glas avekaat met 'n warm zwezerik-broodje d'r bij!"

Café „Suisse" lag daar vlak bij, en het plan bleek aannemelijk genoeg. Maar niemand van de familie scheen te kunnen besluiten, zich om te draaien, teneinde het trottoir op te stappen, en het groote koffiehuis binnen te gaan.

— „Ga jij voor met 't kind," beval de vader.

De moeder bukte zich gedwee, om het jongste kind op te tillen; maar tot haar verbazing kon zij haar luidruchtigen kleuter niet opheffen van de straat.

— „Wat ben je zwaar, Davidje!", hijgde ze; „kan ikm'neige kind niet meer beure?"

De twee snibbige meisjes, die eenige passen van haar stonden, keken elkaar verwoed aan; ze rukten alsof iemand haar vanachter vasthield bij haar gele en framboze jurken.

— „Laat je los, engerd!... Blijf met je hande van m'n kleere, nare!", riepen ze nijdig naar haar broertje.

Maar deze was ditmaal geheel onschuldig. Hij stond aan den anderen kant, en zelf scheen hij op dit oogenblik alle mogelijke moeite te doen, zijn splinternieuwe, brutaal-glimmende kaplaarzen van den grond los te trekken.

— „Wat voere jullie toch uit voor gebbetjes!", riep de vader. „Waarom gane jullie niet uitzoeken 't beste plaatsie voor de rame van „Suisse"?" i:-$k'&

Oe Geheimzinnige Uitvinding. 11

Sluiten