Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vasthoudend man, die tot gewoonte had, zich door niets te laten afschrikken, wanneer hij op zijn doel afging. Hij trok zich dus langs de gevaarlijke goot hand voor hand omhoog, en trachtte met zijn voeten zoo goed mogelijk houvast te zoeken tusschen de voegen van de muursteenen. Zoo klom hij langzaam naar boven. Reeds kon hij bijna een hand uitstrekken naar de daklijst boven zijn hoofd, toen hij eensklaps het gevoel had, dat iemand hem bij zijn been vasthield. Hij trachtte zijn been op te tillen, doch zijn linkervoet werd stevig vastgehouden. Hij keek, in weerwil van de moeilijke houding, waarin hij zich bevond, over zijn schouder omlaag, in de verwachting dat hij daar misschien dien gevaarlijken jongen zou zien, die hem aldus naar beneden wilde laten storten, hem misschien te pletter wilde doen vallen. Doch de inspecteur zag niemand, — en toch kon hij zijn voet niet bewegen...

Eensklaps begreep hij, dat hij hier slachtoffer moest zijn van het kleefgeheim. Onder gewone omstandigheden kende hij geen angst, noch vrees of gevaar, doch nu brak het koude zweet hem uit, voelde hij van ontzetting zijn haar ten berge rijzen. Hij hing hier tusschen hemel en aarde, aan een regenpijp, waarom hij met moeite de handen geklemd hield, en intusschen zat zijn voet aan den muur gekleefd, waarlangs de, louter ongelukken verwekkende, jeugdige boosdoener ontvlucht was, terwijl hij hier natuurlijk weer een van zijn onheilsporen had achtergelaten!

De inspecteur van politie begreep, dat zijn lot hopeloos was, indien hij daar in deze houding moest blijven, als een reusachtig insekt tegen den muur van het huis gekleefd. Hij verzamelde al zijn wilskracht en deed een wanhopige greep naar de daklijst, die niet ver boven zijn hoofd uitstak. Daaraan had hij tenminste een flink hou-vast. Zijn andere hand, met den verstijfden vinger, strekte hij ook zoover mogelijk omhoog. Zoo hing hij met twee handen aan de daklijst. Zijn rechtervoet was nog vrij. Hij boog dus de knie, om zich goed te kunnen afzetten. En toen, .met inspanning van al zijn werkelijk meer dan middelmatige lichaamskracht, gaf hij zich zelf een geweldigen ruk.

Sluiten