Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schoorsteen geleund zat, viel zijn oog op den hoogen achtermuur van het gebouw van de H.B.S. En dit bracht hem op weer andere» doch even sombere gedachten. Door zijn toedoen jmmers lag het gebouw daar verlaten; het was gesloten, zelfs hielden politieagenten de wacht voor den hoofdingang, omdat men het voor een ieder als gevaarlijk beschouwde, daar binnen te gaan. Want werkelijk, de H.B.S. was een hoogst gevaarlijke plaats geworden, en niemand die dit beter kon weten dan Tobias. Ja, eigenlijk hij' alleen wist, hoe daar in het scheikundig laboratorium de stuk gesprongen retort van Dr. Stolp nog op de aanrechttafel aan scherven lag, en hoe de witte poeder, de gevaarlijke, onweerstaanbare kleefstof, er nog achteloos lag neergestrooid. Tobias schrok reeds bij de gedachte eraan 1 Wanneer slechts één korreltje zulke onberekenbare gevolgen na zich kon sleepen, welk een verschrikkelijk gevaar baarde dan niet het hoopje kleef poeder, dat daar op tafel lagl

Wanneer het weinige poeder, dat de jongen aan zijn vingers had gekregen, wat hij aan den binnenkant van zijn broekzak had afgeveegd, reeds in staat was, heel Amsterdam in rep en roer te brengen, welke zouden dan niet de gevolgen moeten zijn van het witte hoopje, dat er nog in het scheikundelokaal lag.

Tobias begreep, dat het handje-vol wat daar zoo onschuldig in het laboratorium was achtergebleven, ongetwijfeld in staat móest zijn, heel Amsterdam, heel Nederland, heel Europa, misschien de heele wereld, ja! waarom niet het Heel-al vast te kleven, te verstijven, te stremmen!

Aan dit gevaar had de ongelukkige jongen in het geheel nog niet gedacht!

Zoo lang dit poeder daar in de H.B.S. open en bloot in een van de lokalen lag, scheen alles door een onberekenbaar gevaar bedreigd! Hoe kon het worden afgewend ? . . . Hoe kon voorkomen worden, dat de reeds veroorzaakte rampen in nog veel grooter omvang zich zouden gaan uitbreiden? .. . Hoe kon belet worden, dat dit verschrikkelijke

Sluiten