Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij wist hoe Dr. Stolp er de resultaten van zijn ingewikkelde proeven in neerschreef, hoe hij in dit onooglijk kladboekje krabbelde de moeilijke formules, die hij samenstelde, hoe de geleerde scheikundige daaruit dan de verhandelingen opteekende, welke door de allerberoemdste scheikundigen in binnen- en buitenland om het zeerst geprezen werden.

Hij wist — al was hij zelf maar een ongelukkige brekebeen,

zelfs in de beginselen der scheikunde ! — welk een groot geleerde zijn leeraar was, die, terwijl

hij aan Tobias en diens klasgenooten de beginselen der chemie moest inpompen, zelf voortdurend vervuld was met het ontdekken van vreemde mengels, waaruit onbekende gassen, nieuwe vloeibare of vaste stoffen te voorschijn kwamen. Al hetgeen Dr. Stolp daar dan in het laboratorium toebereidde in zijn toestellen en apparaten, in zijn potjes en pannetjes, in zijn kolven en retorten, met zijn zuren en zouten, uit zijn logen en gassen, — dit alles werd haastig, zenuwachtig, rusteloos neergekrabbeld, zoodat alles wat hij studeerde en experimenteerde, hevelde en mengde, verhitte en smolt, verbond en weer scheidde, aldus op de verfrommelde blaadjes bewaard werd.

Het zakboekje van Dr. Stolp, de glorie van den geleerden chemist, met welk een diep ontzag had het altijd Tobias en diens klasgenooten vervuld, die als iets heiligs, iets bovennatuurlijks beschouwd hadden al die onuitwarbare letters en cijfers, ol wel duizendmaal ingewikkelder dan hun gemakkelijkste H80-formule.

Daar lag nu dit opschrijfboekje opengeslagen, de slordige blaadjes volgekrabbeld met de fijne lettertjes en cijfertjes en met een enkele meer uitvoerige aanteekening.

Tobias begreep wel, dat dit zelfde boekje het raadsel moest bevatten van de geheimzinnige kleefstof, en ook dat het tevens bevatte de oplossing daarvan!

Sluiten