Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de gang van het gebouw. Hij vertrouwde volstrekt op zijn ooren; hij kon zich daarmee niet vergissen!... Maar wie kon er in het gebouw loopen? De voordeur was gesloten; die werd zelfs streng bewaakt door een dubbele politiepost; langs dien kant kon er niemand binnen komen! En de achterdeur was door hem zelf gegrendeld. Ook de deuren van de verschillende lokalen waren afgesloten. Hij begreep werkelijk niet, wie er nu in het gebouw kon loopen!

Hij luisterde scherper toe. De voetstappen kwamen van de zijgang, die uitliep op het scheikunde-lokaal; maar ook van dien kant was het onmogelijk, dat iemand in het gebouw binnenkwam. Misschien dat een> van de bovenramen van het laboratorium had open gestaan. Doch zelfs als iemand daardoor binnen had willen komen, dan zou hij toch niet verder dan het lokaal gekund hebben, omdat de deur van de scheikunde-klasse immers hermetisch gesloten was, zoodat men zelfs den deurknop had moeten afvijlen, toen men van overheidswege een poging gedaan had, in dit gevaarlijke lokaal binnen te dringen.

Toch konden de scherpe ooren van Brigges hem niet bedriegen. Hij was conciërge van de H.B.S.; het was dus zijn plicht te gaaii kijken, wie er in het gesloten en voor iedereen streng verboden gebouw rondwandelde. Aan de manier van loopen meende de conciërge te hooren, dat het een van de scholieren moest zijn. Doch er werd voorzichtig, aarzelend rondgeslopen, en zoo was het zelfs voor den fijn-hoorenden Brigges onmogelijk, op zijn ooren afgaande, te weten wie van de driehonderd jongens het wel kon zijn.

Hij opende de deur van zijn kamertje. En dadelijk hielden de voetstappen op. Brigges liet zich daardoor niet van de wijs brengen. Hij wist wat hij gehoord had; hij begreep uit welke richting het geluid gekomen was. En zonder zich te bedenken, slofte hij in de richting van het vertrekje, waar de kapstokken zich bevonden.

Het was juist een week geleden, dat hij hier op dezelfde manier heengesloft was, ook afgaande op zijn ooren, die hem opmerkzaam hadden gemaakt op een zonderling geluid, alsof iemand

Sluiten