Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had deze hem, waarschijnlijk bij ongeluk, met de hand tegen zijn pijp gestooten. En de pijp, die daar reeds een week lang muurvast in zijn mond zat, vastgeklemd tusschen de tanden, geklonken aan zijn onbeweeglijk verstijfde kaken, — de onafscheidelijke pijp, waarvan hij in de laatste week bij dag noch bij nacht afscheid nam, zoodat hij en zijn pijp één geworden waren, diezelfde pijp was hem eensklaps uit den mond gevallen.

Dit was een wonder! En Brigges was er zóó van ontdaan, dat hij geheel den vreemden indringer vergat.

Hij krabbelde weer overeind, raapte zijn pijp op, hield het ding vlak bij zijn oogen; doch er was niets aan te zien. Zonderling! dacht Brigges. Dit had hem verbaasd, evenals een week geleden, toen de pijp niet meer uit zijn mond had willen loslaten. Maar nu de pijp, louter door de aanraking met dien gevluchten jongen, weer van zelf uit zijn mond was gevallen, schrok hij er toch wel even van!

En in-eens had de conciërge het gevoel, dat zijn plicht hem voorschreef, omtrent het gebeurde rapport te gaan uitbrengen aan zijn chef, den directeur van de Hoogere Burger School.

Brigges was zóó van streek, dat hij er geen oogenblik aan dacht, dat het gevaarlijk zou kunnen zijn, het streng verboden terrein van het gesloten gebouw te betreden, en zich door de lange gang naar den tegenovergeslelden vleugel te begeven, waar de woning van den directeur was gelegen. Trouwens, die vreemde, helaas, niet door den conciërge herkende jongen had zonder ongeval door de gang kunnen loopen, dus kon hij het even goed wagen. En zoo haastte Brigges zich op zijn afgetrapte sloffen de gang in, om aan het eind daarvan aan de deur van de directeurskamer te tikken. — „Binnen!", riep een verwonderde stem. De conciërge, zijn kalotje in de eene hand, zijn pijp in de andere, stond voor den directeur van de H.B.S., die hem met de grootste verwondering aankeek.

Inderdaad had de directeur alle reden om verbaasd te zijn! Hij wist toch, hoe het grbouw gesloten was, hoe de hoofddeur

Sluiten