Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verschrompelde stukjes asch dreven ze nog even mee op de zwarte rookwolk uit den schoorsteen, om dan plotseling uiteen te stuiven, als om den hoek van het dak de wind er even door streek; zoodat van het verbrande aanteekenboekje geen snippertje meer overgebleven was.

En toen Tobias daar de laatste herinnering zag verdwijnen aan het zonderlinge avontuur met de geheimzinnige kleefstof, toen... toen schoot hem in-eens te binnen, dat hij nog één persoon aan de kleefgeschiedenis vergeten had!

En den voornaamste nog wel!

Zijn ongelukkigen leeraar!

Dr. Stolp 1!

Tobias moest dit laatste verstijfde slachtoffer nog verlossen. Hoe?

Hij wist het niet!'

Doch in elk geval wilde hij er heen.

Hij zat nog boven op den schoorsteen en beneden hem stond de inspecteur van politie met de ongeladen revolver in de hand. De jongen had lot dusver het bevel van den politieman stipt opgevolgd. Hij hoefde nu geen verdere bevelen .meer af te wachten. Tenminste, dit was hij niet van plan, vooral niet nu zijn ongelukkige scheikunde-leeraar daar in het ziekenhuis nogaltijdroerlooslaguitgestrekt

Tobias voelde zich in de nabijheid van dien strengen rechercheur echter volstrekt niet op zijn gemak; en met één blik had hij den toestand overzien. Hij zat hier boven op den hoogen schoorsteen, buiten het bereik van den politieman; bovendien was het zware-gevaarte breed genoeg, dat hij er zich gemakkelfik achter verbergen kon.

— „Kom nu weer omlaag!", klonk de bevelende stem van den inspecteur van politie.

Doch Tobias kl0/n| integendeel omhoog! Hij zat nu aan den achterkant van den schoorsteen, en de rechercheur kon onmogelijk zien, hoe Tobias zich van het latwerk op het schuine dak daarachter liet zakken.

De Geheimzinnige Uitvinding. ]g

Sluiten