Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

professor, en hij zou aan dezen kant probeeren het gebouwtje binnen te ga an, om het electrische toestel van den professor er in te brengen I

En meteen had de portier - hij was waarschijnlijk een oudgediende — de hand aan zijn dienstpet geslagen en riep hij Tobias in het beste Fransch, dat hij kende, deze woorden na:

— „Allez votre corridor".

Door de achterdeur kwam Tobias de barak binnen. Hij werd dadelijk getroffen door een sterke lucht van bouillon en wijn Er was een kleine gang met een deur aan het einde daarvan' Een groot papier was er met eenige spijkers op vast gemaaktdaar stond met groote letters op geschreven:

Buitengewoon geval van verstijving// Verboden toegang voor iedereen!//

Tobiaff begreep, dat dit de kamer moest zijn, waar zijn leeraar zich bevond. Hij tikte uit beleefdheid en uit gewoonte. Doch kreeg geen antwoord. Toen draaide hij den deurknop om. Het eerste wat hij zag was een bed, dat bij het raam stond. Daarvoor zag hij weer een bord staan met dit opschrift: „Gevaarlijk! Niet aanraken V

Op het bed lag Dr. Stolp.

De scheikunde-leeraar was hoegenaamd niet veranderd. Tobias was niet bang voor dezen beweegloozen, roerloozen man. Hij trad op het bed toe. Hij herkende dadelijk de vreemde houding van de armen, die hem de eerste maal onwillekeurig had doen denken aan het halte-bordje van de electrische tram; hij zag de flodderbroek, de onbehouwen laarzen. Toen lette hij op het gelaat van Dr. Stolp. En Tobias zag daar weer de verwarde wilde haren die altijd ongekamd en ongeborsteld het kapsel van dezen leeraar op een ragebol deden gelijken; hij herkende den scherpen neus. waarvan anders de zenuwachtige neusvleugels konden blazen en brieschen, zoodat de jongens van de H.B.S. hun docent den bijnaam van „miereneter" hadden gegeven. Tobias zag ook het slordige, onverzorgde baardje en kneveltje, die Dr. Stolp zulk

Sluiten