Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik ben en blijf een pure Amsterdamsche, al houd ik ook veel van buiten. Alles op zijn tijd, wat jij? De herbergier bracht ons in een zeer groot vertrek, een kamer, vierkant, zeker 8 bij 8, een balzaal waar niets anders ontbrak dan muziek en dansende paren. Nu stond er in 't midden een lange houten tafel, er hing aan den wand een portret van onze koningin, toen ze verloofd was, 't leek me wat uit den tijd, maar 't was goed bedoeld. Op de tafel, voor ons van meer belang, stonden koppen, heel groot formaat hoor, om eerbied af te dwingen, gevuld met dampende koffie, die goed smaakte, en na al dat zand, er in gleed als balsem voor een dorstige keel. We aten onzen mondvoorraad op, bestaande uit 50 broodjes, verminderd met idem zooveel, die onderweg waren opgegeten, vermeerderd met 12 nieuwe, indrukwekkend van grootte (vooral nu we gewend zijn aan de bakkersbroodjes uit groote steden van den laatsten duren tijd) door de vrouwelijke trawanten van den herbergier met boter en kaas belegd en modieus

Sluiten