Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Baron" riepen ze wanhopig, „en dan de andere Baron, die den Baron niet ziet!" Al dat adellijk gedoe maakte zichtbaren indruk op den schipper, althans hij salueerde toen Frans buiten adem op een bank op het dek neerplofte. Kareltje stond te trippelen van angst en gaf me z'n handje; o zijn warm, kleverig handje, na al de doorgestane opwinding en we keerden moe en boos op den . Baron terug. Nu ik er van schrijf, word ik er opnieuw boos en moe van! Hoe kan zoo'n jongen toch zoo vervelend wezen, je kunt toch niet twee pretjes tegelijk naloopen ? Thuis wachtte me weer een verrassing; ons keukenmeisje kwam me al halverwege den toren tegen, en vertelde dat ze geen brood en eieren kon krijgen.

„Nu is het heelemaal uit" zei ik „en mevrouw dan, die iederen dag een eitje moet hebben, het goede mensch eet toch al bijna niets." „Ja, dat heb ik ook al gezegd." Maar mevrouw vond dat niet zoo heel erg, „het brood was het slimste," zei ze, „omdat de kinderen zulk een verscheurenden honger hebben." „Moesje zal ziek

Sluiten