Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt open gegooid en er twee al proestende, om een onschuldig grapje binnenstormen. Voor de rest van den middag lig je dan mee te lachen om die gekheid en van slapen is geen sprake meer. Dien middag verlangde ieder naar rust en niemand was te bewegen een wandeling te gaan doen, ofschoon Mia ons trachtte te lijmen met 't vooruitzicht mooie blauwe distels te gaan plukken, die hier op 't eiland in menigte staan, terwijl we ze in Vlieland tevergeefs zochten. Eindelijk gaf Saartje gehoor aan de smeekbede; onze lieve dikke Saartje, die we soms, wel eens den bijnaam van „de Baker" gaven, omdat ze zoo iets moederlijks en vriendelijks had, zoo gewillig was, om allerlei huishoudelijke werkjes te dqen, en zoo geduldig met de kleine jongens; daarbij kwam ze zoo deftig binnen en ging zoo breed-uit zitten, dat ze meer dan den naam met de onsterfelijke Saartje de baker gemeen had. Maar ze hield niet van haar bijnaam, en 'twas ook maar een hoogst-enkele keer, dat die aan onze lippen ontsnapte, enkel als ze zoo heel veel

Sluiten