Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeeklei en 't zand als een deeg om zijn kuiten gewreven om er nooit, maar ook nooit af te gaan. Daar stond hij, bij het reeds geopende hek en Michiel bromde van voor op den bodem

der kar, waar hij als voerman zat, met zijn voet tegen den dissel: „Heeft iemand ook een cent, anders zal de voerman het wel betalen, dat hoort zoo datje dien jongen een cent geeft." Wij gaven hem willig een heele cent, voor dien koe-jongen wellicht een schat, voor ons geen noemenswaard verlies. Een eindje door Buren, waar een nieuwe verrassing ons wachtte. Straat\ steenen op den weg, een ruw-geplaveide straat-

JOE HEK.KEM'öljUI IEKj

Sluiten