Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de derde zandbank terecht kwamen. Floep, daar gingen de kousen en schoenen al, en de kar ontfermde zich over al dat voetomhulsel. Waden door 't zwin en loopen op 't harde zand was, met bloote voeten, een groot genot, en slechts met moeite werd een der tweelingen, Saartje, de Baron en Louis overreed, om op te stijgen. Maar 't was heerlijk, hoor, zoo hoog op die open kar tusschen lucht en water in; ik bleef er op, ik genoot ervan en zag hoe Kareltje met zijn voetjes in 't zeewater plaste, 't Zou nog mooier worden, want op een goed oogenblik sloeg Michiel weer landwaarts in, een anderen slag door, ditmaal die van Buren en nauwelijks op het zeeduin gekomen, bleef hij op een breeden weg, tusschen de hoogste toppen door, een weg van hard gestampt gras en helm, met kar en paarden voortstappen. Dat werd een rit, alsof je in de bergen reedt, het liet denken aan een rijweg op een hoogvlakte in Zwitserland, alleen met dit voordeel, dat we telkens een glimp opvingen dan van de Noordzee, dan van het Wad.

Sluiten