Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misbaar damestaschje, een vijfde gaf haar een arm, kortom; 't was een onbeschrijfelijk-hartelijk geleide, dat al pratend en lachend, zich voort bewoog langs de bekende zanderige hoofdstraten en verder langs 't planken kippenloopje van 't Hotel, tot gerief der gasten naar den steiger aangelegd. Het was immers nog tijd genoeg, alleen leek 't mij, dat de aardappelschillende en boonendoppende Amelandervrouwen van uit de keuken in 't Hotel, ons met eenig leedvermaak nazagen. En eindelijk riep er een : „Haast je maar niet, de boot gaat vandaag vroeg." En ja waarlijk: juist hadden wij 't op een draf gezet, Chrysanthème aan twee vriendinnen-armen wild-hobbelend, immers alle drie uit den pas naast elkaar, of we zagen de boot van wal steken. Toen we ten laatste ademloos op den steiger stonden, en vroegen, wat dit beduidde, zei een der voerlui bedaard: „Wel mensch, je kunt toch lezen? Heb je dan geen briefje?daar staat toch op, dat de boot vijftien minuten vroeger gaat?" „En hadt je zulks niet eens even

Sluiten