Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar mijn slapend Kareltje, dat daar zoo grappig neerlag, heelemaal als een nikker zoo verbrand, behalve zijn oogleden, die nu als witte pleisters over zijn oogen lagen, en ik ging in bed. Maar ach, van rust zou niet veel komen; nauwelijks dacht ik in te dutten, of de jonge kalveren, die in de wei naast onze Villa graasden, begonnen hun klagelijk geblèr, geloei als je wilt, maar 't leek er nog niet veel op. En al veel te vlug naar mijn zin, kwam 't drietal lachend en snaterend van hun vroege ochtendwandeling terug en was er een leven in huis, dat 't ons geraden leek maar één, twee, drie op te staan en naar de huiskamer te stappen. De tweeling kwam met ■t voorstel, nu ze toch zoo vroeg waren, alsjeblieft heel gauw naar 't strand te mogen en té baden voor het ontbijt. Ha, dat was een kolfje naar hun hand! Ze plaagden en sarden de zachtaardige Saartje en de lieve Mia net zoo lang, tot die, der wanhoop ten prooi, ook maar besloten om mee te gaan. Daar kwam Louis en even later Wim ook al beneden, en stapte

Sluiten