Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE CLUB VAN DEN NUTTIGEN ZELFMOORD.

De Mestiza had onderwijl het portiek bereikt der kathedraal. Luchtig steeg ze af, wierp den teugen van haar paard een man toe uit het volk, die was toegesneld om het dier vast te houden. Met vluchtigen tred, alsof ze zweefde boven den grond, verdween ze in het kerkgebouw.

Sullivan tikte den jager op den sphouder.

We zullen haar volgen, vriend Francis. We hebben toegangskaarten _ voor de zitting en we dienen er gebruik van te maken. Bell en Peter zullen ons afwachten in het hotel Iturbide.

De Canadees boog het hoofd; gevolgd door Joe, trad hij toe op de kerk. Dank zij zijn hooge gestalte, zijn ongemeene kracht, kostte het hem geen moeite zich een doortocht te banen, en weldra waren ook zij doorgedrongen in het heiligdom.

Ze hadden nauwelijks eenige schreden gedaan, of ze stonden stil, als aan den grond genageld door het indrukwekkend schouwspel, dat zich aan hun blikken vertoonde.

Ze zagen het vijfvoudig schip van den tempel, door Dorische koJommen gescheiden, het tekwerk van goud en zilver in het koor, dat het reusachtig altaar omringde, den prachtigen baldakijn boven het tabernakel, door acht kolommen van Mexicaansch marmer gedragen.

En onder het koepelgewelf, tusschèn de pijlers, rondom de biechtstoelen, öp de treden zelf van het altaar, een zwijgende, godvruchtige menigte geloovigen aan de eene zijde; mannen met veelkleurige schitterende uniformen vertegenwoordigers van verscheidene regeeringen, van leger en marine uit ZuidAmerika anderzijds; voorts afgevaardigden van nog machtige Indiaansche stammen, door hun wilde versierselen .een eigenaardige tegenstelling vormende met de kleeding van moderne beschaving.

In de kapel, de begraafplaats der Koningen en van Keizer Iturbide, bevonden zich een tweehonderd personen, wier uiterlijk eigenaardig afstak bij het overige tenue der vergadering. Eenvormig in het zwart gekleed', droegen alen kruiselings over de borst een bandelier met beurtelings witte en groene strikken. Het waren de leden der Club van den nuttigen Zelfmoord, waarvan de Mestiza — Sullivan had er een oogenblik te voren aan herinnerd — de stichtster en voorzitster was.

De Yankee liet een spottenden blik rondweiden over de verzamelde menigte. Francis Gairon had slechts één persoon in deze vergadering gezien, want zijn oogen vestigden zich op het spreekgestoelte, dat ingenomen was door de bevallige en fiere Dolora Pacheco, de Mestiza.

Plotseling stond het jonge meisje op, zij strekte de hand uit, alsom de „aandacht te verzoeken van de vergadering. Een huivering doortrilde de aanwezigen; met heldere, muzikale en innemende stem sprak Dolora:

Broeders, Zusters van het Zuid-Amerikaan- ■

sche grondgebied, de kerkelijke autoriteiten hebben de Club van den nuttigen Zelfmoord verlof gegeven, u in de kathedraal van Mexico bijeen te roepen, zij hebben daardoor instemming betuigd met onze statuten en ons hun zedelijken steun geschonken. Wij zijn hun daarvoor bizonderen dank schuldig.

Godheid en menschheid, de twee verhevenste begrippen, dat is het wachtwoord van de Club, wier voorzitster ik de eer heb te zijn. Onze statuten bevatten onder meer deze clausule: Iedere menschelijke poging, iedere menschelijke gedachte moet der menschheid ten goede komen. Ook de zelfmoord moet zijn vruchten dragen. Hun, die een dood bij voorbaat verlangen, hebben wij gezegd: Er blijven nog onmetelijke terreinen te exploiteeren, gevaarlijke, wetenschappelijke vraagstukken op te lossen, verheven beloften te vervullen; zoekt den dood, door u te wijden aan deze plichten, ziet af van een zelfzuchtigen en onvruchtbaren zelfmoord. Gij verlangt te sterven, welnu, zwerft in de onbekende streken van Afrika, Amerika, Azië en Australië; tracht de polen der aarde te bereiken; waagt uw leven om nieuwe formules vast te stellen voor natuuronderzoek, voor onderzeesche vaarten en mijnonitgirtning; offert uw bestaan op aan de verpleging van den kranken evennaaste, door cholera, pest, gele koorts en typhus te trotseeren. Geeft u den dood door de menschheid van dienst te zijn!

Met wegsleepende welsprekendheid, jeugdig vuur en aangrijpende overtuiging sprak de Mestiza over deze gewichtige vraagstukken, en men stond verbaasd, deze dingen uit haren mond te vernemen. Men gevoelde, dat zij door brandende liefde tot den evenmensch werd geïnspireerd, maar men begreep ook, dat aan haar jeugd en schoonheid een knak was toegebracht door de wreede stormen van het noodlot, door lijden en droefenis.

Een gemompel van goedkeuring steeg op uit de menigte, maar Dolora strekte andermaal de hand uit en er heerschte wederom aandachtige stilte.

Aangemoedigd door het eerste welslagen onzer pogingen, heeft zich bij ons, leden der Club van den nuttigen Zelfmoord, het verlangen geopenbaard, om naar hooger te streven en niet enkel op het verledene te teren. Het denkbeeld zweeft ons voor den geest, om het bedreigde Zuid-Amerikaansche vaderland te redden uit den nood. Evenals in Europa, de Latijnsche landen Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal, Roumanië, Zwitserland, België en Zuid-Duitschland zich dienden te vereenigen in één Statenbond, teneinde niet te worden overheerscht door het Angel-Saksische ras, zoo moeten ook wij Latijnen een Confederatie vormen, om onze vrijheid duurzaam te bevestigen. In het Noorden van ons Amerika heeft zich vóór dezen een Saksische republiek gegrondvest, ontzagwekkend door haar bevolking, haar rijkdom en aaneensluiting in onderling beheer. Met kracht van wapenen heeft zij indertijd de La-

Sluiten