Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijnsche provinciën Texas, Nieuw-Mexico, Californië, Cuba en Porto-Rico geannexeerd. Reeds heeft zij door het bijeenroepen in deze stad Mexico *) van een pan-Amerikaansch congres, pogingen aangewend, ons tot haar vazallen te maken. Door u uittenoodigen tot een Zuid-Amerikaansch congres, blijf ik het antwoord op dit voornemen van de Unie niet schuldig, want ik roep ü toe: Broeders, de Noordelijken zullen zich achtereenvolgens., meester maken van onze landen, indien er verdeeldheid blijft heerschen onder ons.

De Mestiza slaakte een diepen zucht en vervolgde:

Verdeeld, dat zijn wij, en wel op schrikbarende wijs. Niet alleen zijn de Zuid-Amenkaansche Staten het voortdurend oneens en gewikkeld in broedermoordenden krijg, maar in ieder land treft men wedijverende kasten aan die wegens het verschil in huidskleur elkander haten en bestrijden. Welk verschil bestaat er toch, uit hel oogpunt der menschheid. tusschen Blanken, Mulatten, Mestiezen, Creolen en zooveel onderdeden dezer kruisingen van allerlei rassen, die toch aMen naar een doel dienen te streven, het welzijn van het gemeenschappelijk vaderland!

Allen bogen het hoofd, in hun maatschappelijke vooroordeelen gehekeld door dit jonge meisje. Alleen Joe Sullivan zag met een uitdrukking van onbeschaamde ironie naar Dolora op.

Welnu, hernam zij met verheffing van stem, naar mijn zienswijze kan deze schromelijke verwarring, deze duldelooze rassenhaat voor goed'verdwijnen, wanneer we ons houden aan dé tradities der roode krijgers, de eerste bezitters van dezen grond* de voorouders op wie we trotsch mogen zijn. U allen, wien Indiaansen bloed door de aderen vloeit noodig ik uit de gedachtenis te eeren der groote voorzaten, de Inca's en Azteken. Zij begrepen de macht eener federatie. Zn zouden die tot stand hebben gebracht, zoo de •Spaamsohe veroveraars niet in het land waren gekomen. Nu de dageraad van de 20ste eeuw is aangebroken, smeek ik u, het droombeeld te verwezenlijken onzer voorzaten der 15de jaartelling, die zoo dapper voor hun rechten hebben gestreden.

Een storm van bijvalsbetuigingen volgde op dit betoog der Mestiza. Men zou gezegd hébben, dat onder den invloed harer woorden de blinddoek, die de oogen der toehoorders verduisterde, hun werd afgerukt.

Het jonge meisje bleef een wijle onbewegelijk staan, totdat de geestdrift van haar gehoor tot bedaren was gekomen. Daarop vervolgde zij haar toespraak:

Huascar, het hoofd der Inca's van Peru; Montezuma, de vorst der Azteken van Mexico, hebben hun bondgenootschap wiHen wijden door een symbool. Door de bekwaamste werklieden hadden zü in het Peruaansche

i) Tijdens het oresidentschap van Mac-Kinley en Roosevelt heeft dit doel bestaan.

land laten vervaardigen zes opalen oorhangers, zes bellen van lapis-lazuli in de vallei van Mexico, en deze twaalf vereenigde stukken vormden een collier, die den naam droeg van „Eendrachtshalssnoer". Dit juweel bevond zich ta deze Stad, toen de Spanjaarden kwamen opdagen. De jongste zoon van Montezuma, die den .vreemdelingen een onverzoenlijken haat toedroeg, nam het weg, en, gevolgd door eenige getrouw,e vaderlanders, verborg hij zich in de eenzame streken van Noordelijk Mexico, aldus terugkeerende naar den grond, waar de wieg van de Azteken had gestaan, in de nabijheid der bronnen van de Rio Grande del Norte.

„Ochs imué!" (Dat was goed en rechtvaardig!) riepen de aanwezige Indianen.

Voor onze roode broeders is het van belang, het Inca-Aztek symbool terug te vinden. Allen zullen dien totem (standaard) der voorvaderen volgen. Het is een gevaarlijke ondernemingr maar iemand, die zich „den nuttigen zelfanoord" tot levenstaak heeft gesteld, is voornemens zich eraan te wagen. Hij is het, dien ik u wensch voor te stellen, opdat hij door u worde gewijd als kampioen van Zuid-Amerika en dat gij allen in zijn tegenwoordigheid zweert, als één man u te scharen onder zijn banier, den dag, dat het halssnoer u zal worden vertoond.

Een ontzettend hoera brak de rede af van het jonge meisje. Leve Dolora Pacheco! Roem en eer aan de Mestiza! • I Daarop een kreet, die allen overschreeuwde en zich oploste in een:

Viva la Virgen Mexicana regina de Ia Confederacione!

Toen keerde zij zich naar het altaar, vouwde de handen samen, en met krachtige stem riep zij: Senor Massilia, treed nader! Terstond daarop vervoegde zich bij haar een jonkman van achtentwintig a dertig jaren, met een joviaal gezicht, lachende oogen, en een fijnen zwarten knevel, opgetrokken a la Mousquetaire. Een overvloedige gefriseerde haardos voltooide het overige gedeelte van het hoofd, waarvan men zich iederen indruk kon vormen, behalve van iemand die op ze.fmoord bedacht was.

Zonder in het minst zich van zijn stuk te laten brengen, boog hij voor de verzamelde menigte en op luchthartigen toon zei hij:

Ik groet 14, mijneheeren. Mijn naam zal u meer zeggen dan een lange redevoering» Scipio Massilia van Marseille. eene stad die bezuiden den evenaar diende te liggen, maar

door een toevallige beschikking van

Pheniciërs in het zuiden van Frankrijk is terecht gekomen. Uw Zuidelljk-Amerika is bevreestf voor het Noorden — ten onrechte. Het zuiden heeft gezegevierd over Parijs, het zal dus gemakkelijk New-York overwinnen. Welnu, gij verlangt het „Eendrachtshalssnoer" te bezitten, men zal het voor u zoeken men zal het voor u halen, en bij al wat

Sluiten