Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na-Ihdra en hare zuster Anoor, mijn verloofde. ')

Uw verloofde! riep de hacendado. En gij hebt die verlaten?

Omdat ik twintig jaren tel, Senor, ik ben Franschman en moet naar Parijs, om aan mijne eerste verplichtingen te voldoen: den militairen dienst.

Rosales groette met teekenen van goedkeuring en wisselde een warmen handdruk met zijn gast.

Gij en uw metgezellen brengt de vreugde weder in mijn huis. Ik maakte mij ongerust over het uitblijven van een landgenoot, dien ik wachtende ben, een Marseillaan, Senor Massilia. Ik ben thans gerust, nu een Franschman mijne haciënda, die hij niet zocht, heeft kunnen vinden.

De jagers, die achter Krekel stonden, hadden onderwijl een snellen blik met elkander gewisseld.

Veroorloof mij, 'hernam Fabian, dat ik mij een oogenblik verwijder, om orders te geven, dat men uwe vertrekken in gereedheid brenge

Krekel was op het punt, den gastheer hiermede zijne instemming te betuigen, toen een der jagers hem voorkwam:

Verschoon ons, Senor, als wff voor uw welwillend aanbod moeten bedanken. Wij zijn zwervers der prairieën en dus gewend den blooten hemel tot dak, den verren gerichteinder tot muur te hebben. In de woningen van menschen bevinden wij ons niet op ons gemak. Wij zullen u echter dankbaar zijn, zoo u ons veroorlooft, ons kampement hier in de nabijheid, op uw domeinen, op te slaan. Morgen, bij het aanbreken van den dag, -zullen wij den Senor, die onze diensten gehuurd heeft, afhalen.

Ik kan mij uwe voorkeur zeer goed begrijpen, zei Fabian. Vraagt waaraan ge behoefte hebt en kampeert waar het u behaagt.

Zij, tot wie hij dit zeide, brachten de hand aan hun sombrero's (hoed met breeden slappen rand) en hun wapens opvattend, verlieten ze het vertrek, Krekel met den hacendado in gesprek achterlatend. Met den gezwmden veerkrachtigen pas, dien de loopers der prairieën van de Indianen hebben aangenomen, - waren zij weldra tusschen de boomen van een naburig woud verdwenen en hielden zij kort daarop stand in een open plaats van het bosch.

Wij kunnen in de gegeven omstandigheden het brood noch zout, als bewijs van gastvrijheid aanvaarden, en dienen vrijheid van handelen te behouden.

Francis Gairon bezit de wijsheid van een groot opperhoofd, zooals die schelmen van Roodhuiden zeggen.

Ach, Peter, die wijsheid had ik eenige maanden vroeger dienen te bezitten, dan zou ik het contract niet hebben geteekend,

<) Vgl. de bij de U'tgevers-Maatschappij „Hlsevier" te Amsterdam verschenen werken: DOCTOR MYSTERO, en KREKEL BIJ DE BOKSERS IN CHINA.

dat mij nu met handen en voeten bindt aan een man als Joe Sullivan.

Chut! chut! Mij is misschien dichtbij. Tweeduizend dollars is geen kattendrek. Onnoodig hem te zeggen dat je rouwkoop hebt. Die Yankees, de duivel hale ze, zijn looze vossen, weet je. Mij heeft het contract maar te breken en

God gave, dat hij het deed.

Dan waren je tweeduizend naar de maan.

Dat zou me minder kosten dan altijd te moeten liegen en bedriegen. Toen we onlangs op fort Davis waren eh vernamen, dat de treinen wegens opbreken van de rails niet loopen — wat beveelt ons die Amerikaan? Ons als gidsen op te dringen aan dien jongen Franschman, Sir Krekel, hem naar den Mexicaanschen spoorweg te brengen, via de haciënda van San Vicente. Daar zijn we nu. Nieuwe leugen, om de gastvrijheid van den hacendado te ontduiken. We kampeeren hier, in afwachting van wien? Altijd dien Sullivan, die de samenkomst op dit punt heeft bepaald, tien soldaten meebrengt van de Amerikaansche politie, die deel uitmaken van het garnizoen op fort Davis en hun grijze uniform met roode opslagen hebben verwisseld tegen het kostuum van prairiejagers. Waarop moet dit uitloopen? Om den braven Massilia, die ons voor de galg heeft behoed, op te lichten en gevangen te zetten op fort Davis. En ik mag, als het daarop uitloopt, nog blij zijn, voor 'den duivel! omdat het op mijn verzoek is, dat mijn redder met gevangenis er het leven afbrengt.

De stem van Francis klonk rauw. Diep gevoelde smart stond op zijn gelaat te lezen.

En Massilia in boeien geklonken, dat zal nog erger zijn. Want ik zal, zooals ik beloofd heb, naar de Mestiza moeten gaan, naar dat jonge meisje, dat ik vereer als een heilige; ik zal haar moeten smeeken mijn valsche toewijding te aanvaarden, haar vertrouwen stelen, om haar des te beter te kunnen verraden. Tweeduizend dollars, wat beteekenen die? Om van mijn noodlottige verbintenis vrij te komen, zou ik mijne woning aan het meer Ontario willen afstaan, met het weinige dat ik bespaard heb voor den ouden dag, zelfs mijn karabijn, mijn getrouwe gezellin op jacht en in den krijg met Indianen.

Mij brak plotseling zijn gedachtenloop af, want in de schemering van het woud vernam hij den nagebootsten scherpen schreeuw van den watervalk, en hij wist wat dit signaal had te'beduiden. Lang behoefde hij niet te wachten. Zwijgende schimmen gleden tusschen de boomen en "struiken. Op eenige meters afstand van den jager bleven ze staan. Een enkel man trad vooruit en kwam op Francis af.

Met was Joe Sullivan.

Welnu, mijn brave jager, je komt van de haciënda Rosales?

Ja, Meneer Sullivan, en

2

Sluiten