Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oogenblik en verdeelden zich vervolgens in twee groepen, waarvan de eene stroomopwaarts ging, de andere een tegenovergestelde richting insloeg.

De laatste afdeeling ging niet ver. Op korten afstand maakten de krijgers halt, Heten een scherpen 'kreet hooren, die al hun makkers weer tot hen verzamelde.

Een doorwaadbare plaats, zei de, Puma.

Een doorwaadbare plaats, herhaalde Dolora op niet weer te geven toon dan zijn

ze de rivier overgetrokken en bevinden

zij zich op het grondgebied der Vereenigde Staten.

De eenvoudige bevestiging van dit feit sloeg allen terneer. Massilia was gevangene van een land', waar alles zich tegen de ZuidAmerikanen aangordde, om hun Vereeniging te beletten. Zou de zaak van het Zuiden veroordeeld zijn? Zou net patriotsch droombeeld der Mestiza nooit werkelijkheid kunnen worden ?

Terwijl zij daar allen bleek, ontdaan en besluiteloos stonden, legde de Puma plotseling zijn hand op den schouder van Krekel', en hem op den tegenover gestelden oever opmerkzaam makend:

Gidsen, zei hij.

Dat is waar, mijn roode vriend, riep de Parijzenaar. Daar heb je Francis en Peter.

Inderdaad daalden de Canadeezen, rechtop in den zadel den oever af en begonnen ze de rivier te doorwaden in de richting van het gezelschap der Mestiza. Hun gelaatstrekken, welke men van lieverlede duidefijlker kon onderscehiden, iteekenden droefenis en verlegenheid.

Op enkele schreden afstands bracht Gairon zijn hand aan zijn sombrero, en zei hij tot Krekel:

Ik vraag u verschooning, Senor, dat ik u bij het aanbreken van den dag niet heb afgehaald, zooals wij hadden afgesproken'. Uwe tegenwoordigheid' zegt mij, dat u kennis draagt van het gebeurde u zult dus begrijpen, dat het allereerste, wat ons te doen stond, was den man te volgen, die in gevaar verkeerde.

Dat was goed gehandeld, begon de Parijzenaar. Maar de Mestiza viel hem in de rede, haar angst belette haar, langer geduld te oefenen1.

Zeg me, wat ge weet.

De Canadees boog andermaal eö bracht zijn paard op het droge: Mijn geëmpIoieerde en ik sliepen dezen ochtend nog, toen een geluid van stemmen en daarop de overhaaste galop van een troep paarden ons met een sprong deed ontwaken. In de wildernis is men nieuwsgierig, alles wat zich niet aanstonds laat verklaren, wijst op gevaar. Met een enkelen oogopslag begrepen we wat er gaande was en behoedzaam onderzochten we het bosch. Aan den zoom van het woud had een korte worsteling plaats. Een man, in gezelschap van een ander, was van de haciënda Fabian Rosales gekomen en overvallen

door lieden, die zich in hinderlaag hadden opgesteld.

De Puma luisterde aandachtig en knikte toestemmend. Dat heb ik gezien, prevelde hij.

Ha! gij zijt wel het opperhoofd, zei Francis, die de Senorita naar de rivier hebt gebracht. Dan zult ge mijn voorstelling van het gebeurde begrijpen. Ge ziet, we zijn de 'Ontvoerders op het spoor gevolgd, maar tot de ontdekking gekomen, dat zij zich op Amerikaansch grondgebied bevinden, in de richting van het fort Davis.

Het fort Davis, herhaalde Dolores

Maar dan is die ongelukkige Massilia in de macht der Noordelijken?

Helaas! geen twijfel, donna, hernam de Canadees, en tot bevestiging van zijn uitgedacht verhaal, vertoonde hij haar een metalen knoop van de uniform der grenswachters van de Unie, zeker verloren door een der mannen van den troep, die te San Vicente het zijne tot de ontvoering had bijgedragen.

Helaas! zuchtte de Mestiza, de zaak van het Zuiden' moet dus reeds bij de eerste poging schipbreuk lijden! De „Kampioen", die door allen als zoodanig is ingehaald, zucht in gevangenis, het vrijheidswerk is in zijn geboorte gesmoord.

Donna, zei de Canadees, het leven van jagers is een langdurige strijd tegen menschen en omstandigheden. Het leert ons, nooit aan iets te wanhopen. De eene krijger valt, hij wordt opgevolgd door een ander. Gij zijt de ziel der onafhankelijkheid van het Zuiden. Zoolang gij in vrijheid zijt, is niets verloren. Strek uwe hand uit over het voorhoofd van een dappere, en hij zal uw dienaar, uw „Kampvechter" zijn. Gij zijt de scheppingskracht, de besturende hand; hij zal de arm zijn, die uw bevelen ten uitvoer brengt.

Met de haar eigen fierheid richtte de Mestiza zich op. Haar groote oogen, waarin een vuur schitterde van onversaagden moed, vestigden zich op den jager:

Jager, sprak zij, uw raadgevingen worden u door verstandig beleid ingegeven. Maar welke krijger zal den moed' 'hebben, voortaan de zending te aanvaarden waarvan gij spreekt wie zal de vereischte energie bezitten, die een welslagen verzekert in deze gewichtige onderneming?

Ik, zei Francis Gairon, ik, die een zoon ben van Frankrijk, evenals hij, die door de Noordelijken verraderlijk is opgelicht.

Gij zoudt twee armen hebben, inplaats van een, zei Peter, want een goed geëmpIoieerde verlaat niet zijn patroon.

Aanvaard ons aanbod, Senorita. Gun ons den tijd, Senor Krekel naar Piedras Negra te geleiden, en wij zijn tot uw dienst.

Dit uitstel is niet noodig, bracht Krekel in het midden, want ik zal de Senorita een derden arm, den mijne, aanbieden. Ik zou naar Frankrijk terugkeeren, om mijn land te dienen, maar ik geloof het nog beter te dienen met eenigen tijd hier te vertoeven'. Aanvaard ook mijn dienstbetoon, Senorita, en bewijs

Sluiten