Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ons de gunst, uw bevelen te mogen opvolgen.

Dolora stak haren nieuwen bondgenooten •de hand toe. Senores, zeide ze, wat mij van harte wordt aangeboden mag ik niet weigeren. Ik aanvaard de hulp, die mij zoo bereidwillig wordt verleend. Keeren wij terug naar de haciënda, wij zullen daar beraadslagen wat ons te doen staat.

Krekel achtte het raadzaam aan prins Rundjee (Doctor Mystéro), die te Moskou zich ophield, het volgende te telegrafeeren:

«Blijf in Amerika om Fransche belangen. Brief volgt. Wacht uw advies. Getrouw tot in den dood aan u, aan Na-In dra en Anoor.. KrekeL"

Het antwoord liet zich niet wachten. Toen hij in den avond andermaal zich aan het telegraafkantoor vervoegde, overhandigde hem de beambte een telegram luidend:

„Weten wat omgaat in Mexico. Goedkeuring van uw besluit. Dienst in Amerika geldig voor Frankrijk, ben met Fransch ministerie onderhandelend. Moed, voorzichtigheid. Rundjee."

En nu geen sentiment meer, sprak Krekel tot zichzelf, maar daden. Ik heb mijn levenstaak, die mij is opgelegd, nog niet volbracht— wie weet wat mij, na hetgeen ik "in BritschIndië en China heb ondervonden, nog te wachten staat.1)

Hij vierde den teugel van zijn paard en sloeg den weg in naar de haciënda. Het bosch je voorbij rijdend, waar de ontvoering van Scipio Massilia had plaats gehad, meende hij stemmen te vernemen. Hij hield mét een plotselinge beweging zijn paard in en luisterde opmerkzaam. Zonder twijfel was het zinsbegoocheling, want hij hoorde niets meer. Op een draf zijn paard aanzettend, was hij weldra aan de woning van den hacendado, waar hij met open armen werd ontvangen.

Toch had hij zich niet bedrogen. Het waren wel menschenstemmen, die hij op weg had gehoord. In een open ruimte, door het zilverlicht der maan beschenen, kampeerden Francis Gairon en zijn geëmpIoieerde. De komedie voortzettend, daags te voren begonnen, hadden zij hun afschrik voorgewend van bewoonde huizen en aldus, zonder argwaan op te wekken, verlof ontvangen onder den blooten hemel te mogen slapen.

Maar hevige wroeging kwelde den in den grond eerlijken jager, en hij stak het niet onder stoelen en banken' tegenover Peter, dat hij berouw had, een dergelijk contract met Joe Sullivan te hebben aangegaan. Met een diepen zucht moest het hem van het hart

Ik gevoel mij vreeselijk ongelukkig, Peter, het is me te moede, alsof ik den loop van mijn 'karabijn in den mond moet zetten en dan' aftrekken!

Och maar daarmee kun je de zaak toch niet veranderen. Als jij dood bent, huurt Sullivan toch een anderen schelm

') Vgi. doctor.Mystéro" en .Krekel bij de boksers in China." Uitgevers-Maatschappij „Elsevier", Amsterdam.

Ja, ja, dat begrijp ik! 't Ziet er mooi

ui*, ik kan me zelfs niet van kant maken!

Peter keek zijn patroon bedroefd aan. Geen enkel woord van troost schoot hem te binnen. Hij zag het netelige van den toestand in, en hoe hijzelf ook, in de grootste ongelegenheid was geraakt.

Ik moet de nobele Mestiza voorliegen! riep Francis met plotselinge hevigheid uit; aan haar zijde marcheeren, met verraad in het hart, haar het geheim ontfutselen van de plaats waar het juweel verborgen ligt, het kleinood, dat het onderpand vormt der Zuidelijke emancipatie, en meedoende aan de roofzucht der Noordelijke Saksers, de vijanden van mijn eigen geboortegrond, hun het

Eendrachtssnoer uitleveren o, maar dat

is afschuwelijk!

Met een geweldigen ruk brak hij een tak af, die binnen zijn bereik hing.

En dat— neen, dat wil ik niet Ik wi!

de donna, dat 'heilige wezen niet tot wanhoop brengen, ik wil ndet, dat zij Francis, den armen jager, wiens eerzucht het zou zijn voor haar zijn leven te laten, zal verachten tot in het diepst harer ziel.

Kom, kom! chef, het heeft er veel van, dat je hart in tegenspraak is met je hoofd. Je teekent zwart op wit en je wilt dat het papier wit zal blijven.

Zwijg! snauwde Francis 'hem toe. Maar op zachter toon: Vergeef me, trouwe kameraad. Ik ben het met mezelven niet eens, ik ben geheel en al de kluts kwijt Toen ik den voet in Mexico zette, dacht ik, dat het hooge struikgewas, de eindelooze prairieën, de slijkerige rivieren, de steile bergen alleen de aandacht konden trekken van een verstandig man. Maar sedert ik in de kathedraal ben geweest, heeft er in mijn ziel een verandering plaats gegrepen. Ik heb niets anders gezien, niets anders gehoord dan de Mestiza..

Mooi zoo! Nu krijgen we nog een huwelijk op den koop toe, zei de geëmpIoieerde lachend. Maar Francis zag hem aan met een blik, die 'hem 'het lachen wel deed vergaan.

Een huwelijk! Zoo'n woord kan jou over de lippen komen, zonder ze te schroeien! Ik, de ruwe woudlooper, die geen andere eigenschap bezit dan het meesterschap over mijn karabijn en zij, de heilige, de geïnspireerde; zij, die door millioenen stervelingen wordt toegejuicht en aangebeden ais eene madonna

Nou, nou, wordt maar niet boos Naar

mijn idee is een man, die op honderd pas een

woudstier leeriegt zoo niet te versmaden

met zoo een kun je zeker zijn dat de schoorsteen altijd rocken zal

Je bent gek, hoor!

Nou, als je het zoo wilt Jij bent de

baas, en ik maar de knecht. Als de patroon spreekt, moet ik wel amen zeggen. Maar, alleen zou ik eens willen weten, hoe en wat je verlangt dat ik denken zal.

Francis haalde de schouders op en zweeg. De banale logica van zijn makker hinderde

Sluiten