Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die geschiedenis zal eene Confederatie van Zuid-Amerika ten eenenmale onmogelijk maken en voorzeker den dood ten gevolge hebben der ongelukkige dwaze Dolora Pacheco, wier phantasie het Amerikaansche vaderland in rep en roer heeft gebracht.

Onmogelijk is bet de huichelachtige vroomheid, de gruwelijke wreedheid weer te geven waarmede hij aan deze laatste woorden uiting gaf.

Al had Sullivan ook een ruim geweten, hij huiverde niettemin, want hij zag den afgrond der zwarte ziel van den predikant. Deze vervolgde:

Mijn uitvindsel is aldus: Het jnca-Aztek Eendrachtsnoer bestaat slechts in teekening. Het is nooit in werkelijkheid uitgevoerd. Die teekening is door Dolora Pacheco — zooals het heet in mijn verzinsel — naar Parijs gezonden, en zoodra dit voorwerp als juweel in het bezit komt der Mestiza, wil zij dit als echt doen' doorgaan, en op die wijze het #volk misleiden en bedriegen.

Zeer zeker, Sullivan was een bandiet. Voor een moord ware hij niet teruggedeinsd, zoo deze dienen kon als middel voor zijn doel, maar hij kwam in opstand tegen de dubbelhartigheid van den gouverneur.

Maar dat alles is toch laster! zei hij.

Dat zou ze inderdaad» zoo ze mijn raad gezégd. Het is laster, dit infame wapen der papisten ,dat ik, methodisch herder, met weerzin bezig, maar waarvoor in mijn vaderlandsliefde verontschuldiging is te vinden. Ten overvloede heb ik nog heden' een koerier af'gezonden naar de haciënda San Vicente, waar de Mestiza zich ophoudt, ten einde het arme kind te waarschuwen voor de gevaren die haar omringen. Ik smeek haar, den tocht naar het Noorden niet door te zetten. In een woord, ik neem bij de Vereenigde Staten van Noord-Amerika de meest correcte houding in acht en vertrouw, dat alle regeeringen het edele onzer handelingen zullen op prijs stellen.

Maar zoo zij zich Iaat Overhalen, zei Sullivan ruimer'ademend, zal de Mestiza gered zijn.

De oogen van den predikant sloten zich ten halve; met zijdeliogschen blik, als van een tijger, vervolgde hij:

Dat zou ze inderdaad, zoo ze mijn raad opvolgde. Maar helaas! de toorn des Allerhoogsten vervolgt haar. Toen ik mijn koerier had uitgezonden, heb ik vernomen, dat zeeën week geleden San Vicente heeft verlaten, en langs den Rio Grande naar het Noorden is getogen, zoodat mijn spion haar niet meer zal aantreffen.

En de armen ten hemel heffend, psalmodieerde de trouwelooze:

Zoodat een wisse ondergang de ongelukkige wacht. De Almachtige heeft aldus beschikt Bidden wij voor haar, waarde heer, en laat ons berusten in de ondoorgrondelijke raadsbesluiten der Voorzienigheid, die een mensch niet vermag te peilen. Uit het stof voortgekomen, bestemd om ertoe weder te keeren,

werp ik mij neder en roep ik van uit de diepte mijner nietswaardigheid: de wil des Allerhoogsten geschiede nu en in alle eeuwen. Amen.

De haren rezen Sullivan te berge op het vernemen van deze taal. Zelfs de sloomerige kapitein Hodge ondervond iets van ontroering. Maar geen hunner uitte een woord. Forster joeg hun schrik aan. Zij begrepen, dat die onheilspellende man lederen hinderpaal die hem in den weg trad, zou vermorzelen als broos glas.

Het is laat, hernam de predikante ^kapitein Hodge, laat mij een kamer aanwijzen, onverschillig welke, met een vloermat als ligging. Ik behoor niet tot de wezens die aan weelde doen. Strijdende voor een goede zaak, verhard ik mijn lichaam, dat slechts eene verachtelijke dienaar is van de onsterfelijke ziel waarmede de Oneindige haren dienaar heeft begiftigd. En veranderend van toon:

Morgen zal ik den gevangene, Massilia van fVTarseil'le.'Zien. Ik twijfel niet of we zullen dezen winnen voor onze zaak. De Franschen zijn eene intelligente natie en verafschuwen schelmerij. Maar, eer ik het vergeet, Meneer Sullivan, hebt u soms nog een of andere tegenwerping, spreek zonder vrees, iedere rechtvaardige kritiek is mij welkom.

Welnu, eerwaarde heer, uwe combinatie van zoo even doet het hoofdgevaar niet te niet.

En dat is?

Het bestaan van het echte Eendrachtsnoer. De gouverneur schaterde het uit. Maar u denkt niet na. Meneer Sullivan. Weet u, waar dit snoer zich bevindt? Neen.

Als de Mestiza en haar escorte vermoord zijn, kan iemand dan de plaats aanwijzen? Ook niet

Welnu dan, we nemen aan, dat dit juweel niet bestaat, een voorwerp, dat zich niet vinden laat, is gelijk nul. Ik ga verder. Gesteld, dat het kJetoood wordt ontdekt, dan nog zal dank zij mijn bij het volk opgewekten twijfel, dit stuk voor valsch doorgaan'— Derhalve

Dan leg ik mij erbij neer, zei Sullivan, 'da discussie met den doortrapten predikant schijnbaar moede. Toch is er nog iets, hernam Forster, dat mij van het hart moet, alvorens ik mij ter ruste begeef. Koestert u, Meneer Sullivan, geen warme vriendschap voor uw Canadeesche jagers Francis Gairon en Peter?

Vriendschap wel neen.

Het zou u dus niet erg leed doen, als hun een ongeluk overkwam?

Ik zou er tweeduizend dollars mee verdienen,- die ik hun dan niet behoefde uit te betalen.

Dan is alles in orde! In een een onderneming als de onze, wanneer men de Indianen loslaat, gaat het moeilijk hun te zeggen: Slaat die dood, spaart genen! En dan, prairiejagers weten wel hoe ze zich uit de voeten maken.

Sluiten