Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar Wever dooden, dan haar aan Indiaansche foltering prijs geven. Maar ik heb mijne eer verpand aan Sullivan, en toch komt geheel mijne ziel in opstand bij de gedachte, van de Maagd van Mexico te verraden Overigens, men sterft maar eens. Als wij zijn verdwenen van het wereldrond, zullen er anderen zijn, die de taak op zich nemen om het Inca-Aztek kleinood te voorschijn te balen. Een edele vrouw is die Dolora Pacheco liever zal ze hare zending zien

schipbreuk lijden, dan het Eendrachtsnoer in de macht der Yankees te dulden. En na een poos zwijgens: In zulk een geval zou ze sterven-, zonder mij te verraden zonder mii te beschuldigen van een verraad dat ik verafschuw en waaraan ik toch volgens mijne handteekening mij schuldig zou moeten maken.

Er trilde zooveel smart in den toon van den jager, terwijl hij zijn hachelljken zedelijken toestand schetste, dat Peter, in weerwil van zijn alledaagsche ruwe natuur, den gruwelijken tweestrijd, het onoverkomelijk dilemma zeer goed doorzag.

Overigens in dezelfde denkbeelden opgevoed, hechtend aan dezelfde beginselen van eer, kwam het ook hem evenals Gairon voor, dat deze zich niet kon onttrekken aan de belofte om Joe Sullivan een jaar lang trouw te dienen met blinde gehoorzaamheid.

Te eenvoudig van opvatting om te zeggen: als ik mij verbind tot dienstbetoon, ligt hierin niet de bedoeling van als struikroover op te treden of als bandiet. Van het oogenblik, dat een misdaad wordt bevolen, is de overeenkomst rechtens en feitelijk van nul en geener waarde, maar hechtte 'hij er stellig aan, dat gedurende het tijdperk, door het contract bepaald, de mensen, het individu een bloot werktuig was in de hand van hem, dien men als patroon had aanvaard.

Op verzachtenden toon antwoordde hij derhalve:

Mij dunkt, patroon, dat we dus al de Apachen van de prairie ons op den hals moeten halen. Dat zal zoowat een campagne

worden van zes maanden we hebben wel

een sterker stukje uitgehaald dan dat. Er maar op los, patroon— Om te beginnen, moeten we zien erachter te komen wat de roode duivels op ons pad heeft gebracht.

De Canadeezen zagen elkaar met vragende den- linkeroever der rivier. Daar werd het spoor weer zichtbaar op een lengte van onderscheidene mijlen. De Canadeezen volgden dit spoor. Ze kwamen in een ravijn, toen Francis plotseling zijn klepper tot staan bracht.

Hier hebben de Apachen gekampeerd.

Zelfs hebben ze een vuur aangestoken, alsof ze niets hadden te vreezen.

En de Manada, de tros hunner paarden, is hier aangekomen.

De Canadeezen zagen elkaar met vragende hlfkken aan. Voor geroutineerden op de Llano. als zij waren, lag er iets onbegrijpe¬

lijks in de houding der Apachen, die een oörlogsmarsch zoo duidelijk aanvingen en vuren ontstaken.

Tegen welken vijand waren ze dan. opgestaan? Voorzeker tegen weinig te vreezen tegenstanders, omdat zij zich zelfs niet verwaardigden de allereerste voorzorgen te nemen, namelijk rook te vermijden.

Niets kon overigens den Canadeezen inlichting geven. Zij gaven een verder onderzoek op en begonnen' het spoor weer na te gaan.

De Indianen waren nu opgestegen. Zij hadden zich in een aaneengesloten escadron geformeerd, maar de sporen der hoeven deden het vermoeden rijzén, dat hun aantal minstens een honderdtal ruiters bedroeg.

Allen waren in de richting van het Oosten vertrokken.

Hun paarden de sporen gevende, legden Francis en Peter nog eenige kilometers ai, zonder dat het Indianenspoor rechts of links^ afweek.

Oh, merkte Peter op, 'hun doel is veraf, want in matigen draf rijden ze voort. Een .teeken, dat die lang volgehouden is. Juist zoo, patroon.

Van den anderen kant bewijst de afwezigheid van alle voorzorg, dat dit gedeelte Roodhuiden van onze aanwezigheid op den Rio Pecos geenn kennis droeg.

Zoo denk ik er ook over.

Maar zij kunnen ons in de toekomst hinderpalen in den weg leggen. Naar de aanwijzingen der Donna geloof ik, dat ze trachten wil het Indiaansch grondgebied' te bereiken. De Apachen gaan dien kant uit; ze zullen ons dus op een gegeven oogenblik den weg versperren.

Des te beter dat zal ons ophouden,

vöigens uw wensch, patroon.

Ja. Keeren wij nu naar ons kamp terug.

Allen wachtten hen met ongeduld; hun terugkomst bracht dan ook een ware losbarsting van vreugde teweeg.

De rapporten die ze overlegden, bewezen dat geen onmiddellijk gevaar dreigde. Van toen af belette mets, hun tocht voort te zetten*

Hiertoe werd dan ook besloten, in spoedig belegden raad, waarbij de Puma tegenwoor-

d'£ was- u tA a r.

Het gelaat van het Mayo-opperhoofd drukte angstige bezorgdheid uit op het vernemen van het verslag der Canadeezen.

Deze vraagden hem naar de reden van zijn ongerustheid.

Bij oorlogsspoor, nooit bivakvuur.

Maar toch hebben we het gezien!

Ja, ja, de Puma is er zeker van ; hij

weet, dat de jagers het doordringend oog bezitten van den arend en zij de vrees niet kermen,' die den blik verduistert.

Wat denkt gij dan wel van dit verscpijn-r sel, opperhoofd?

Oorlog niet hier veel verder....

Apachen naar den Raad hunner stamgenoo-

Sluiten